Polly Peck kost Nadir 10 jaar cel

Tweeëntwintig jaar na zijn vlucht naar Turks Cyprus is zakenman Asil Nadir gisteren alsnog veroordeeld. Zijn be- drijf Polly Peck bleek een dek- mantel voor zelfverrijking.

Asil Nadir Foto AP

Ooit was hij de lieveling van de Londense City, en hét voorbeeld voor de Thatcherianen van een hardwerkende en daarom succesvolle zakenman. Maar gisteren werd Asil Nadir (71) door de Britse rechter veroordeeld tot tien jaar cel wegens het verduisteren van 28,6 miljoen pond, het equivalent van 61,6 miljoen pond vandaag (78,2 miljoen euro).

Het vonnis komt 22 jaar nadat de Cypriotische zakenman in Londen werd gearresteerd na het spectaculaire faillissement van zijn bedrijf Polly Peck. Hij vluchtte voordat de rechtszaak kon beginnen en hield zich schuil in het Turkse deel van Cyprus dat geen uitleveringsverdrag heeft met het Verenigd Koninkrijk.

Twee jaar geleden keerde Nadir terug naar Londen. Hij wilde zijn naam zuiveren, zei zijn 28-jarige tweede vrouw Nur deze week. Nadir houdt vol onschuldig te zijn, en gaat waarschijnlijk in beroep.

Asil Nadir kocht het noodlijdende textielbedrijf Polly Peck in 1980 en bouwde het uit tot een internationaal conglomeraat. Het bezat onder meer het Japanse elektronicabedrijf Sansui, het Amerikaanse fruitconcern Del Monte en het had belangen in Turkije, de Filippijnen, Latijns-Amerika en op Turks-Cyprus.

Polly Peck was een van de succesvolste firma’s op de Londense en Amerikaanse beurzen. En Nadir was een van de rijkste mannen van het Verenigd Koninkrijk met een huis in de chique wijk Belgravia, een landgoed in Leicestershire, een privévliegtuig, een kunstcollectie en een renpaardenstal.

In 1990 deed het fraude-opsporingsteam, het Serious Fraud Office, een inval bij een dochteronderneming van Polly Peck. Het vermoedde dat Nadir bedrijfsgeld had doorgesluisd naar privérekeningen in het buitenland, met name naar Jersey en Zwitserland. Nadirs imperium bleek op drijfzand gebouwd, zijn kartonfabriek op Noord-Cyprus was niet winstgevend maar een doorgeefluik voor gestolen geld, en de aandelenprijs was kunstmatig opgevoerd.

Nadirs reputatie kelderde en binnen enkele maanden bezweek Polly Peck onder een schuldenlast van 550 miljoen pond. Ruim 17.000 werknemers raakten hun baan kwijt. Het verlies kwam ten laste van zeventig banken en 24.000 aandeelhouders. De bewindvoerders konden het niet terugvorderen: de beurswaarde van het imperium daalde van 2 miljard tot een kwart daarvan en de rest van het geld verdween.

Nog altijd willen de schuldeisers hun geld terug. De fraude van 28,6 miljoen pond waarvoor Nadir nu is veroordeeld, zou slechts een fractie zijn van het geld dat hij verduisterde. Tot nu toe is slechts 2,8 miljoen aan activa teruggevorderd.

Het vonnis leidt in het Verenigd Koninkrijk tot een politiek relletje. Nadir was een van de grootste donoren van de Conservatieve partij ten tijde van Margaret Thatcher. Schuldeisers willen nu dat de Tories dit geld teruggeven. Oud-premier John Major beloofde dat te doen als Nadir schuldig zou worden bevonden.