Wendell Jaspers schittert als eenzame Medea

Medea door Zeeland Nazomerfestival. Gezien: 22/8 Vest van Veere. Te zien t/m 1/9 aldaar. Inl: www.nazomerfestival.nl

Uit wraak omdat haar man een nieuwe bruid neemt, doodt een moeder haar twee kinderen. Zij heet Medea, een tovenares uit een barbaars land. Regisseur Thibaud Delpeut en bewerker Alex Mallems geven tijdens het Zeeland Nazomerfestival een intrigerende visie op deze Griekse tragedie. De ruwe muur van de Vest van Veere vormt de achtergrond; naarmate de avond valt bijna sprookjesachtig onschuldig verlicht.

De voorstelling is allesbehalve een sprookje, maar een grimmig, hard en geladen rechtbankverhoor. Wendell Jaspers als Medea draagt het smetteloze wit van een psychiatrisch patiënt. Haar vertrouwelinge en verzorgster Marlies Heuer is gekleed in zeegroen. Zij dept liefdevol met een handdoek Medea’s verhitte gelaat.

De vrouwen bevinden zich in een genadeloze mannenwereld, waarin Medea’s echtgenoot Jason, een rechtbankbode en koning Kreon de kindermoordenares op klinische wijze ondervragen. Medea als psychiatrische patiënt en verdachte is niet nieuw. Eerder toonde Ola Mafaalani een vergelijkbare visie bij het Noord Nederlands Toneel.

De bewerkers kiezen voor een collage van teksten, variërend van de klassieke tragedieschrijvers tot dichteres Sylvia Plath, van rechtbankverslagen tot psychiatrische rapporten. Hierdoor ontbeert de voorstelling de meeslepende kracht van het oorspronkelijke verhaal. Daar staat tegenover dat de toeschouwer op huiveringwekkende wijze meegenomen wordt door de aanvankelijk duistere, maar gaandeweg steeds begrijpelijker motieven van Medea.

Rillend van eenzaamheid verdedigt Jaspers zich. Ze doet dat schitterend. Je moet haar wel geloven als ze zegt dat ze moordde uit liefde.