Olijfolie moet van Europa

In Spanje wordt olie uit vette vis gewrongen. Een drup visolie gaat bij de olijfolie. Carbonell hangt een vlaggetje om de hals van een oliefles. ‘Nieuw’ staat erop. Het nieuws is Omega 3. In de fles zit 98,5 procent olijfolie en 1,5 procent olie uit vis, in elke scheut olie een niet terug te vinden spatje hypergezond vet. Toch zet Carbonell ‘traditioneel’ op het etiket. Snap je? Nee. Er is veel onbegrijpelijks aan olijfolie-etiketten.

Wij, Denen, Belgen en Nederlanders, zijn rijk maar we doen er niks mee, zeggen Italianen die olijfolie te koop hebben. Welgestelden in Europa gebruiken minder olijfolie dan zou moeten (van de Italianen). Om Denen, Nederlanders en Belgen van de noodzaak te doordringen dat vooral ook dure olijfolie bij hun stijl van leven hoort – alle dagen feest – wordt een nieuwe campagne gevoerd. Hij kost 5 miljoen. De helft daarvan betaalt de Europese Unie. De andere helft wordt opgebracht door de Italiaanse overheid en de grootste vereniging van olijfolieboeren in Italië.

Europa komt om in de olijfolie. De Europese Unie geeft geld uit aan activiteiten die de consumptie van de olie bevorderen onder lui die patat het liefst bakken in ossenwit.

Maar waarom Italië? Omdat de Spanjaarden deze keer niet meedoen. Aan de voorlaatste Europese olijfoliecampagne deed Spanje mee.

Nu alleen Italië.

Het zal niet meevallen, nog meer olie. Er kan goed beschouwd in de winkels al niks meer bij. Ik ben wezen tellen bij Albert Heijn. Vandaag staan op de olieschappen van grote vestigingen van de oer-Hollandse supermarkt veertig (!) verschillende verpakkingen van merken en soorten olijfolie. Pure olie en olie met toegevoegde smaken en luchtjes. Uit Spanje, Italië, Griekenland. Maar ook uit Australië. Bovendien zijn er verpakkingen met mengsels van olie. Uit Europa en Noord-Afrika. Er wordt met olie gesleept, ook om de kwaliteit van minder geslaagde olie op te vijzelen.

Wat moet een Deen, een Fries, een Tukker met zo een rijke keus aan iets waar hij zo goed als niets van weet? Het is verbazend, na de miljoenen die de Europese Commissie aan oliereclame uitgaf, dat de kennis over olijfolie zo gering bleef. Oliezuur? Vierge?

Als ik door omstandigheden geen olijfolie bij Aldi kopen kan, kies ik elders op etiket.

Carbonell met een dame? Ze zit onder een boom en wil zich optrekken aan een tak. Nee, dan een blik olie van Bertolli. Ook met een vrouw, maar haar is het gelukt. Ze zit niet onder de boom, maar erin! De olie komt uit Europa, staat opzij, maar is in Italië in het blik gestopt. Het moet hele goede zijn. Anders zou ze daar niet zitten, zo hoog in de boom.