De laatste zwemmer

Ineens paniek: de reddingsbrigade rukt uit met snelle boten en een jeep. Lifeguards rennen het schiereiland op bij de kust ten zuiden van Kijkduin: de Zandmotor, in 2010 aangelegd om de duinen langs natuurlijke weg te versterken, via wind- en zeestromen.

Een typisch Nederlandse vondst. Met typisch Nederlands gedonder. Zo kwamen er ineens mysterieuze stromingen en draaikolken rond het zandeiland. Afgelopen weekend verdronk een zwemmer. De reddingsbrigade vroeg direct om een zwemverbod, dat de provincie Zuid-Holland woensdag laat ingaan. Vanmiddag, dinsdag, jagen de vlotte jongens en meiden in felgele shirts alle recreanten alvast het water uit, met geroep en woeste armgebaren.

„Nou nou... ze zijn weer in alle staten...” Annemiek Das bekijkt het tumult gelaten, vanachter de tap in haar twaalf jaar oude strandpaviljoen Klein Ockenburg. Ze oogt als een Amsterdamse caféhoudster, zo’n vrouw die door de vaste klandizie met ‘tante’ wordt aangesproken. „Eerst zag je ze niet, en nu d’r een dooie is gevallen is het elke dag als de vloed komt totale paniek. Om niks. Want het is maar een paar uurtjes dat het gevaarlijk kan zijn. Zet gewoon een paar van die jongens neer die zeggen dat je niet mag zwemmen. Klaar. Maar nee, tussen dát bord, en dát bord mag je vanaf morgen helemaal niet meer het water in. Nou, je ziet het...”

Haar strandtent bevindt zich precies tussen de twee borden. Nu al is het bij de buren drukker. „Wij zijn niet eens geïnformeerd over dat zwemverbod. Het is ook totaal onnodig. Vroeger waren hier die lange stenen pieren, met gevaarlijke stromingen. Wat een ongelukken ik daar allemaal niet heb zien gebeuren! Hoorde je niks over, maar dit is een prestigeproject. Daar zit de politiek bovenop. De hele wereld kijkt mee.”

Annemiek Das heeft het tragische ongeval zien gebeuren, dit weekend, en trommelde meteen de hulpdiensten op. „Van kennissen hoorde ik dat die man hartproblemen had. ’t Kan best wezen dat het niet door die stromingen kwam.”

Ze ziet bovendien andere oplossingen. „De TU Delft heeft berekend dat je de gevaarlijke stromingen kwijt bent als je die geul daar bij Monster afsluit. Willen ze niet. Want dan kan de natuur z’n beloop niet meer hebben. Maar verderop naar Kijkduin hebben ze het wel dichtgegooid.”

De Hollandse plakbandoplossing. Tweehonderd meter noordelijker is die gematerialiseerd als een dubbele rij stenen die de geul afdicht. Alexander Pommes van de Parker Beachclub is er blij mee: „Anders zouden de klanten hier wegblijven.”

De lifeguards zijn nog in actie, onder groeiende belangstelling. Eentje stuurt een jongetje met een opblaasband weg uit het zwin. Beduusd sjokt die terug het strand op. Een kleine menigte badgasten onthaalt hem met een bemoedigend applausje, de laatste zwemmer.