Brieven

Europa dringt ons het neoliberalisme op

De controverse over de uitspraak van Roemer dat hij die boete bij overschrijding van het 3 procent tekort niet gaat betalen, wijst op bij des poedels kern. Het neoliberale gedachtegoed is in dertig jaar tot in de haarvaten van de EU doorgedrongen en inmiddels zelfs in Europese wetgeving verankerd. Een neoliberale inrichting van onze samenleving wordt ons door Europa dus feitelijk opgedrongen, ook al zouden we op nationaal niveau een veel socialer beleid en een strakker gereguleerde vrije markt voorstaan.

Een socialer Nederland in een democratischer en socialer Europa, wordt voor de socialisten nog een zware uphill battle. Dat hebben die neolibs heel slim aangepakt!

F. Klok

Groenekan

Wil Roemer alleen maar een ‘statement’ maken?

„Over my dead body.” Een ferme uitspraak van voorman Emile Roemer . Een storm van kritiek en hoon steekt op. Roemer zwakt zijn uitspraak snel weer af. Het ging hem om een statement te maken, is zijn verweer. O? Dus als het een statement is, dan kun je kennelijk alles roepen wat je wilt.

Laat ik nou altijd gedacht hebben dat een statement een korte, krachtige uitspraak is die goed weergeeft wat je denkt, voelt of ervaart. Maar ik had beter moeten weten. In 1988 spreekt presidentskandidaat George W. Bush senior de inmiddels vermaarde woorden: Read my lips: No New Taxes. Een statement in dezelfde categorie als die van Emile. Het heeft de verkiezing van Bush sr. verder niet in de weg gestaan. In 1989 werd hij de nieuwe republikeinse president van Amerika. En die nieuwe belastingen kwamen er toch.

Emile aan het roer? Die boete betaalt Nederland toch wel en… Read my lips: Many More Taxes.

Jos Groenenboom

Maassluis

Gebruik voedselgewassen niet voor biobrandstof

Pieter Pauw wil de vleesproductie beperken, om zo de maïsoogst voor voedsel te bewaren (Opinie, 16 augustus). Een goed idee, vindt Greenpeace, maar het blijft gekkenwerk om voedselgewassen te gebruiken voor biobrandstof.

De grote droogte die de oogsten in de Verenigde Staten deed mislukken heeft velen al overtuigd dat het verwerken van voedselgewassen tot biobrandstof moet stoppen. Het gaat om enorme hoeveelheden: in de afgelopen jaren belandde maar liefst veertig procent van de oogst van ’s werelds grootste maïsproducent in de autotanks. Ook benzine in Nederland bevat biobrandstoffen. Het gaat ‘nog maar’ om drie procent, maar hiervoor is al een oppervlakte landbouwgrond nodig ter grootte van de provincie Flevoland.

Het gevolg: de marktprijzen van basale voedselgewassen stijgen. Mensen in ontwikkelingslanden moeten een nog groter aandeel van hun budget aan voedsel besteden.

En dat terwijl het milieuargument voor biobrandstoffen niet eens steekhoudend is: ze blijken niet milieuvriendelijker. Het gebruik kan zelfs leiden tot meer uitstoot van broeikasgassen, berekende onder meer het International Food Policy Research Institute.

Waarom kappen we dan niet met biobrandstof? De snel groeiende politieke invloed van de biobrandstofindustrie blijkt daarbij doorslaggevend. Tal van regelingen en subsidies stimuleren het gebruik van biobrandstoffen. Ook in Nederland heeft de biobrandstofindustrie al een wetsvoorstel voor het ophogen van het biodieselgebruik ‘geregeld’. We moeten zo snel mogelijk overstappen op duurzamere vormen van vervoer, zoals elektrisch rijden.

Willem Wiskerke

Campagneleider bio-energie, Greenpeace

Zo veel tekorten zijn er niet in het onderwijs

Het artikel over een plan B als je baan op de tocht staat (NRC Handelsblad, 16 augustus) verdient wel enige nuancering. Zo zou de sector onderwijs nog veel werk hebben. Numeriek wellicht waar, maar deze sector laat toch al gauw de keuze vallen op jong, goedkoop en flexibel. Ervaren is meegenomen. Het moet in elk geval niet teveel kosten.

Zelf heb ik mijn eerstegraads bevoegdheid voor natuurkunde al in 1980 gehaald, maar ik ben tot 2009 vooral in bedrijfsopleidingen actief geweest. Een bedrijfsinkrimping gaf de optie om alsnog het reguliere onderwijs in te gaan. Grote tekorten vooral in exacte hoek – dat moest niet al te moeilijk zijn. Maar pas na twee jaar kwam via (inderdaad) netwerken ineens een ziektevervangingsbaan op me af. Aan het einde van deze periode waren school en leerlingen tevreden, en bijna alle eindexamenkandidaten voor het vak geslaagd.

Bij alle reguliere sollicitaties krijg je omfloerste antwoorden, maar jij was het in elk geval niet. Als je al antwoord krijgt trouwens – veel onderwijsinstellingen zijn daarin ook nogal onopgevoed. Dus tekorten bij onderwijs? Het is maar hoe je dit meet.

Theo de Klerk

Bussum

Consumentenvertrouwen maakt helemaal niets uit

Regelmatig meet het CBS het consumentenvertrouwen, en de metingen van het CBS zijn gezaghebbend, zoals blijkt op de voorpagina van 20 augustus. Dat moge zo wezen, maar wat zegt het consumentenvertrouwen? Weinig tot niets.

Weinig omdat het slechts aangeeft in hoeverre het gedaald of gestegen is, maar niets over de toekomstige economische ontwikkeling van een land. Onderzoek in opdracht voor de Bank of England door S. Berry en M. Davey in 2004 (How should we think about consumer confidence) toonde dit aan. Antwoord op de vragen waarmee het consumentenvertrouwen wordt gemeten, zegt volgens hen niets over de toekomstige bestedingen.

Het is mij dan ook een raadsel waarom het CBS steeds weer met een cijfer komt dat op drijfzand is gebouwd en waar niemand iets aan heeft. En het valt me tegen dat NRC Handelsblad dit soort onderzoek niet goed onderzocht heeft door daar bij publicatie de nodige vraagtekens bij te zetten, totdat het CBS stopt met dit onwetenschappelijk meten en publiceren.

W.H.Th. Heijster

Psycholoog, Breda