Dik begin van het modeseizoen

September! De dikke nummers van modebladen Vogue en Elle zijn uit. Veel foto’s, veel advertenties. Het pak is terug en Chanel heeft een nieuw, ‘herkenbaar’ parfum.

Hij is niet zo dik als een telefoonboek, zoals het Amerikaanse septembernummer. In de documentaire The September Issue is te zien hoe hoofdredacteur Anna Wintour een Vogue samenstelt van 840 pagina’s, waarvan 727 pagina’s advertentie. Het nummer was goed voor een kwart van de jaaromzet. Het Amerikaanse modeblad is sinds dat septembernummer van 2007 trouwens niet meer zo dik geweest.

Deze september issue is het belangrijkste nummer van het jaar: het luidt het nieuwe modeseizoen in. Dat geldt ook voor het septembernummer van Vogue Nederland, vanaf vandaag in de winkel. Maar wie hoopt op 840 pagina’s of misschien iets bescheidener, vol waanzinnige modereportages, komt bedrogen uit. Het eerste septembernummer van Vogue Nederland, dat nu een half jaar bestaat, is 260 pagina’s dik – nog altijd fors.

Straks verslag van het turven van het aantal advertenties (van Vogue en van de Nederlandse Elle), nu een eerste impressie van het blad. „Prachtig”, vindt de ene vrouwelijke collega, „Een beetje suf”, vindt de ander.

Prachtig is het blad zeker. Mooie foto’s, prachtige kleding („Organza jurk met pailletten, kralen en kristallen, geborduurd en tule en veertjes op de schouders”), dure kleding, ondraagbare kleding („jurk van legerjasjes, speciaal gemaakt voor Vogue Nederland”), en relatief veel tekst. Achterin interviews met actrice Sylvia Hoeks, Stedelijk Museum-directeur Ann Goldstein, ontwerper Mart Visser, de Amerikaanse oud-minister Madeleine Albright en, met het oog op de verkiezingen, vier vrouwelijke lobbyisten. Het lijkt hier eerder Vrij Nederland dan Vogue Nederland. Als je spectaculaire mode verwacht, is het inderdaad wat suf.

Maar ‘suf’ doet afbreuk aan de interviews, sommige zijn best lezenswaardig. Volgens de Amerikaanse Goldstein kunnen Nederlanders maar moeilijk omgaan met tegenslagen. „Al hapert en ratelt er van alles, dan nog overheerst het geloof in het oorspronkelijke plan.” Amerikanen stappen sneller over op een plan B, of plan C, zegt Goldstein, ervaringsdeskundige na de soap rond het voortdurend gesloten museum.

Omdat het beschrijven van fotoreportages nogal ondoenlijk is, hou ik het bij wat de hoofdredacteur in haar voorwoord schrijft: „Prachtige borduursels, grote jurken, mooie tweeds, oversized jassen, metallics, poedertinten, big knits, en het pak is echt weer terug.”

Dan de uitslag van het advertentieturven: 46 pagina’s op 260 totaal (exclusief een uitklappagina van Esprit). Elle wint het bij het turven: even dik en 73 advertentiepagina’s. Elle’s septembernummer, sinds dinsdag te koop, is getiteld The Black Issue.

Er zijn twee edities van deze Elle: een voor de losse verkoop, hierbij afgebeeld, en een met (jawel) een man op de cover, acteur Michiel Huisman. Verpakt in een mooi kartonnen doosje. Afgeleverd bij de abonnees en in ‘limited edition’ bij Bruna, AKO, Primera en Bijenkorf. Lekker limited! Het doosje is zwart. „Uit zwart ontstaat het licht – Chanel Paris”, staat erop. Promotiestunt voor de nieuwe geur Coco Noir, waarvan een tester in het blad zit. Onder de kop „Cocoloco” vertellen zeven actrices (onder wie Anniek Pheifer, Halina Reijn) over hun liefde voor Chanel. En dan ook nog een interview met Chanels parfumeur. Interviewster begint met: „Coco Noir is heel origineel en tegelijkertijd herkenbaar Chanel” – nou dan weet je wel waar het heengaat.

Ook Vogue heeft trouwens een Coco-productie: foto’s van Karl Lagerfeld met mooie vrouwen in het Chanel-jasje („Coco’s classic”).

Grootste verschil zit in de verhouding beeld-tekst. Vogue heeft meer tekst en is beter geschreven. Elle interviewt covermodel Huisman (één paginaatje tekst): „Je bent de eerste man op onze cover.” „Ongelooflijk.” „Wat gaat er nu door je heen?” „Ik vind het echt heel tof.” „Dacht je: waarom ik?” „Ja, maar dat denk ik altijd.”

U denkt na dit alles misschien: schande! Zoveel duurs, op uiterlijk gericht, oppervlakkig geneuzel, in déze tijd!

Tja. Je kunt ook genieten en denken: ha, heerlijk, even niets over de crisis.