Een vakantie in het teken van bloemen

Op de Floriade in Venlo komen veel ouderen. En gezinnen met kinderen die er van alles kunnen proeven. Maar „iets met vlees” is er niet.

Ira en Helen Winkler uit New York: „Ik moet zeggen dat we eigenlijk wat anders hadden verwacht. Meer een gigantische hortus botanicus.”

Jeugdvrienden die komen voor een van hun grote jeugdliefdes. Dat zijn Louis de Graaf uit Hillegom en Theo Brand uit Heemstede. Laatstgenoemde: „Destijds waren we al gek van bloemen en planten. Voor ons plezier leerden we de namen uit ons hoofd, ook de Latijnse. Als je ouder wordt, vergrijst het ook daarboven een beetje. Dan onthoud je minder goed.”

Behalve vrienden zijn ze inmiddels al jaren zwagers. Theo werd verliefd op het zusje van Louis. „Ik heb de kaartjes gekregen voor mijn tachtigste verjaardag”, vertelt De Graaf. „Tien jaar geleden was de Floriade dichter bij huis, in de Haarlemmermeer. Toen zijn we zelfs twee keer geweest. Hier is het ruimer opgezet. Dat werkt ook wel verwarrend. Het is nog een heel gepuzzel met de plattegrond.”

Brand twijfelt geen moment over het hoogtepunt van de expo. „Het mooist vinden we toch de bloemen en planten. Al reizend hebben we in de loop van de jaren heel wat van de wereld gezien. Dan zijn die landenpaviljoens minder indrukwekkend.”

De organisatie van de Floriade 2012 in Venlo verstrekte in eerste instantie geen informatie over bezoekersaantallen. Alleen begin vorige maand, halverwege de expoperiode, werd een tussenstand gegeven. Toen hadden ruim 1.174.000 bezoekers de kassa’s gepasseerd. Het vooraf beoogde aantal van twee miljoen tot de slotdag in oktober, nodig om uit de kosten te komen, lijkt haalbaar. Het evenement kan het gebruiken na verliesgevende edities in Zoetermeer in 1992 (negen miljoen euro) en Haarlemmermeer in 2002 (acht miljoen euro).

Directeur Paul Beck bleef bij de tussenstand voorzichtig. Veel hangt af van het weer, dat de laatste weken overigens heel redelijk is. Bovendien ligt in de tweede helft van de tentoonstellingsmaanden het aandeel van groepsbezoeken lager. Het heil moet vooral komen van individuele bezoekers.

Wie die mensen zijn, laat de organisatie nog in het midden. Vooraf zijn prognoses gemaakt over de aandelen van de diverse doelgroepen. Pas na afloop van de Floriade wordt bekeken of die prognoses klopten en zullen cijfers daarover naar buiten worden gebracht, zegt woordvoerder Jule Peters.

Wie rondkijkt op de Floriade, ziet in elk geval dat bezoekers van middelbare leeftijd en ouderen in de meerderheid zijn. Jongeren ontbreken vrijwel volledig. Gezinnen met jonge kinderen zijn er wel. Zoals Hans en Annie Vriens uit Hoeven met hun drie kinderen. Boris, de middelste, viert in het park meteen zijn elfde verjaardag. „Twintig jaar geleden was de Floriade stukken minder interactief. Nu kan de jeugd ook van alles doen”, zegt Hans Vriens. Zijn vrouw: „Het is voor de kinderen een mooie kennismaking met deze wereld. In het Huis van de Smaak kunnen ze ook van alles proeven.” Hans Vriens mist wat dat laatste betreft slechts één ding: „Een slager. Iets met vlees.”

Buitenlanders weten ook de weg te vinden naar de Floriade. Veel Duitsers – net voor de tentoonstelling werd de A74 opgeleverd, het laatste verbindende stukje autoweg tussen Venlo en het Duitse achterland.

Sommigen komen van verder, zoals Helen en Ira Winkler uit New York. Hij: „We zijn naar Europa gekomen, omdat dit jaar de Floriade werd gehouden. We gaan meer zien, maar deze expo was ons hoofddoel.” Helen Winkler: „Onze vakanties staan eigenlijk altijd in het teken van bloemen, maar in eigen land hebben we op dat gebied wel zo’n beetje alles gezien. We waren toe aan een nieuwe speeltuin. Ik moet zeggen dat we eigenlijk wat anders hadden verwacht. Meer een gigantische hortus botanicus. Een overdaad aan bloemen. Dat vind je hier niet.”

Ira Winkler wil echter van geen teleurstelling weten: „Het is misschien minder mooi dan we het ons vooraf hadden voorgesteld. Het is wel interessant. Vooral vanwege de landenpaviljoens en de diversiteit die daar te zien is.”

Amar Tamrakar bemant gewoonlijk zo’n paviljoen, dat van Nepal. Samen met zijn collega Amit Mulepati gebruikt hij nu een vrije dag om het park eens goed te bekijken. Vier jaar geleden stonden ze samen op de wereldtentoonstelling in het Spaanse Zaragoza. „Veel en veel groter”, zegt Mulepati. Maar ze zien ook best de charmante kanten van de Floriade. Zoals de rust in het relax & heal-gedeelte. Al moet Mulepati een ding van het hart: „Boeddha komt uit ons land, uit Nepal. De manier waarop hij hier gebruikt wordt, deugt niet. Er zijn stukken van zijn hoofd afgezaagd om op hem te kunnen zitten.”