Spoedcursus modern ballet

Leer dansen met Conny Janssen. In de Bravo-tent werken vroege vogels en dansfanaten zich in het zweet. Zaterdagochtend even voor elfen in de Bravo-tent. Hier staan de fanatiekelingen. En zijn er nogal wat. Wat onwennig staan zo’n driehonderd mannen en vrouwen in de lome schaduw. Sommigen imponeren hun vrienden alvast met wat danspasjes. De meesten staan met de armen in de zij te wachten totdat Conny Janssen van de Rotterdamse dansgroep Conny Janssen Danst het podium op komt voor de warming-up. Niet echt nodig, want  al tijdens deze opening van het zaterdagprogramma is het bloedheet in de festivaltent.

Boukje (29) is hier speciaal vroeg haar bed voor uitgekomen. “Ik heb aan moderne dans gedaan. Dan is het toch wel gaaf om een workshop van Conny te krijgen.” Haar vriendinnen zijn meegesleept. “We waren de tent uitgebrand.”

De choreografe verkondigt inmiddels vanaf het podium dat de aanwezigen een stukje uit de voorstelling van ‘Meer Ruis’ zullen leren, de band Ming’s Pretty Heroes zal hen live begeleiden. “Iedereen moet het kunnen”, moedigt Janssen vanaf het podium aan. “Dansen is ook denken: er moet geteld worden.” De concentratie is van de gezichten van het groepje vriendinnen af te lezen terwijl ze de eerste pasjes volgen.

(bron: FaceCulture)

Zo’n tien meter voor de dames zitten twee mannen met een spiegelei als ontbijt tegen het podium aan, genietend van de vele meisjes die zich voor hen uit staan te sloven. Nick (22)  doet wel mee, “totdat het te heet wordt, hoor.” Hij heeft de sportopleiding CIOS gedaan, en de choreografe doet het leuk, is zijn professionele commentaar. “Ze weet iedereen mee te krijgen.”

Bijna iedereen. Gert (33) kijkt vanaf de tentopening toe. “Beetje brak.” Om het bewijs te tonen tilt hij zijn zonnebril op. Vorig jaar, toen Het Nationale Ballet de workshop verzorgde, heeft hij wel mee gedaan.

“Je stapt met links, rechts. Borst, brost, ga. Borst, borst, ga. Tik linkerbeen, pah, pah, pah.” Het publiek voert de cryptische instructies volgzaam op. Hier en daar worden kledingstukken verwijderd, en shirtjes tot boven de buik opgeknoopt. Een enkele vrouw danst in b.h. Met een verhit hoofd en een grote grijns stapt IJda (54) de tent uit. “Lekker bewegen, zo begint de dag goed. Maar ik ben het toch een beetje kwijtgeraakt.”

Het tempo gaat omhoog, verschillende opvolgende pasjes worden aan elkaar geplakt. Het dansende publiek krijgt meer zelfvertrouwen: met een flinke attitude wordt er over de schouder gekeken, met de heupen wordt fanatiek gezwiept. Maar ook steeds meer mensen haken af. Zo ook Twan (31). “Mijn ritmegevoel ontbreekt simpelweg en motorisch is het ook niet geweldig”, luidt zijn zelfanalyse. “Modern ballet ligt mij niet zo, maar met carnaval dans ik op mijn best.”

Zie je wel, iedereen kan dansen.