Protest

Restaurants willen geen doggybags maar gasten wel, stelt Ivo Weyel.

Een tijdje geleden schreef ik hier over het wel en vooral wee van de doggybag. In tijden van crisis en schaarste zou je toch mogen verwachten dat restaurants daar geen bezwaar tegen hebben. Veel lezers reageerden met hun ervaringen en iedereen toonde zich voorstander. Uit de reacties bleek dat het vooral de Chinese restaurants, de pannenkoekenhuizen (’t Elfenbankje uit Haarlem) en andere niet al te dure tenten zijn die vanzelfsprekend een doggybag vulden. Maar wie een tandje chiquer eet, komt nog steeds van ijskoude kermissen thuis. „Absoluut niet”, antwoordde de ober van het Amsterdamse restaurant Tunes in het Conservatorium hotel op mijn verzoek. Toen ik vroeg waarom niet, zei hij dat hij dat niet wist, maar dat het wel de officiële policy is van het etablissement.

Michelinkok Nico Boreas in Heeze gaat pas na lang jeremiëren overstag („Okay dan, een plastic bak kunnen ze meekrijgen”) en bij het hoofdstedelijke Rem weigeren ze uit hoofde van de volksgezondheid. „Stel dat u er morgen ziek van wordt, dan zijn wij aansprakelijk” (waarna de ober het toch stiekem deed, waarvoor mijn dank en ja, ik heb het overleefd).

Bij Van der Valk moest de familie Best lijvige eigenrisicoformulieren invullen en ondertekenen alvorens men zuchtend en steunend de doggybags ging regelen. Lijkt mij allemaal klinkklare onzin; als het gebruik in Amerika – toch het land dat van aansprakelijkheidsregels aan elkaar hangt – de normaalste zaak is, waarom doen wij dan zo angstig? Supermarkten zijn toch ook niet aansprakelijk als we het daar gekochte eten thuis laten bederven? De enige uitzondering was het chique hoofdstedelijke hotel De l’Europe: „Natuurlijk, meneer.” Het kwam in een prachtige doos inclusief goede raad: „Houdt u het wel goed recht, anders loopt de saus eruit.”

Een groep leerlingen van de toerismeopleiding NHTV in Breda reageerde enthousiast met een door hen ontworpen doggybag, die ze in het kader van een design- en economieproject zouden gaan distribueren bij Nederlandse restaurants. Om vervolgens weken later te laten weten dat het project was afgeblazen. Geen interesse.

Industrieel ontwerper Lisanne Addink-Dölle ontwierp ook een doggybag (de Foodiebag, zie verdraaidgoed.nl) en kreeg daar enorm veel positieve reacties op van iedereen behalve de restaurants (waarvoor ze het toch bedoeld had).

Conclusie: iedereen wil dat doggybags worden ingevoerd, behalve de restaurants. Ik stel een protestactie voor, waarbij vele gasten in diverse restaurants tegelijk om doggybags vragen. Het moet nu maar eens afgedwongen worden. WE WANT DOGGYBAGS!