Mooi betekenisloos

Niemand houdt van kanker. Evenmin zullen er mensen zijn die de jaarlijkse collectant voor de Kankerstichting afwimpelen door te zeggen dat zij vinden dat kanker ook bestaansrecht heeft. Niemand is voor een donkere toekomst, verdeeldheid, passiviteit en een gebrek aan verbeelding.

Passie willen we allemaal wel, zeker in de politiek. Iedereen zal het ermee eens zijn dat hier een groot probleem mee is. Maar dit opschrijven, is als een pleidooi tegen kanker schrijven.

Daadkrachtig klinkt het wel. Verblindende nostalgie, vurige passie en verwaarloosde morgens. Mooie woorden, die door hun vanzelfsprekendheid en populisme betekenis missen. Ze staan tot het besturen van het land als een boeketreeks tot echte liefde. „Democratie zonder een idee over morgen is geen democratie” klinkt goed. Maar democratie is een bestuursvorm. Visie of het gebrek daaraan is daar alleen een invulling van. „Over de zorg, het onderwijs of pensioenen wil geen enkele partij zich uiten” klinkt boos en verontwaardigd, maar de verkiezingstijd toont aan dat iedere partij juist vol beloften over deze thema’s zit.

G500 signaleert een belangrijk probleem, maar de suggesties tot veranderingen gaan niet verder dan een aanstekelijk enthousiasme. G500 probeert de generatie van hun ouders dwangmatig te veranderen, maar waarom geen eigen partij oprichten? G500 wil digitale directe inspraak van burgers, maar is niet juist dat ideaal een van de grootste moderne wanen? G500 roept op tot meer, maar wat we hoe moeten veranderen blijft een raadsel.

De morgen van G500 is zonnig, maar bestaat net zomin als de morgen van onze politici. Ook ik wil vernieuwing en talent in de politiek, maar zonder plan daarvoor ben ik net zo hulpeloos als met de wetenschap dat ik tegen kanker ben.

Anouk van Kampen is medewerker van NRC Handelsblad.