Ik heb weinig gevoel voor decorum

Zondag begint een nieuw seizoen van haar talkshow Eva Jinek op zondag. Daar komt eind dit jaar een nieuw interviewprogramma bij, op de vrijdagavond. En alsof dat nog niet genoeg is mag Eva Jinek (1978, Tulsa, Oklahoma) voor Radio 1 ook drie keer per dag verkiezingsuitzendingen presenteren. „Ik ben een zondagskind, moet je weten.”

BMW 116i

„Dat is mijn autootje! Mijn baby! Hoe weet jij dat nou? Ik heb lang gedacht: wat zeuren mensen toch over auto’s? Ze verplaatsen je van A naar B en that’s it. Maar nu ik er zelf een heb, weet ik beter. Mijn zwarte tweedehandsje – dat ik dankzij een lening van mijn vader kon kopen – voelt als een tweede thuis. Zodra ik op de weg zit gaat de volumeknop omhoog. Ik prop hem vol geurzakjes: heerlijk.

„Een eigen auto voelt toch anders dan een auto van Greenwheels, waar ik jaren in heb gereden. Niks mis met Greenwheels, maar door Bram [Moszkowicz, haar geliefde, red.] ging ik om mij heen kijken. ‘Wie heeft er vóór jou in die deelauto gezeten’, wilde hij weten. ‘Geen idee.’ Bram is dol op mooie auto’s. Als ik in zijn grote BMW zit, denk ik: dit is toch een heel ander verhaal.”

Bram

„Linda de Mol heeft Bram en mij gekoppeld. In 2009 vroeg zij of ik hem wilde interviewen voor haar blad. Eerst werden wij samen gefotografeerd, daarna zette ik mijn taperecorder aan. Ik zie hem nog de kamer binnenlopen, met een broodje in zijn hand. Bram was kleiner dan op tv, maar erg charismatisch. Ferme, warme handdruk: precies waar ik van houd. Een paar maanden na het interview nodigde hij mij uit voor een etentje. En ja, toen sloeg de vonk goed over. Bram is beweeglijk en gevoelig. Omdat we allebei op tv komen, halen we vaak ‘de bladen’. Maar om nou te zeggen dat wij een spectaculair leven leiden? Nee. Ik haal boodschappen, kook, we hangen wat voor de buis en gaan slapen. De vrijdagavonden proberen wij vrij te houden vanwege sabbat. Bram is niet religieus, maar hecht erg aan tradities. Als we ooit trouwen, wordt het waarschijnlijk een big, fat Jewish wedding, ha ha.”

Be special

„Ik ben geboren in Tulsa, een grote oliestad in Oklahoma. Omdat mijn vader zich als econoom specialiseerde in de financiering van oliepijpleidingen, streken mijn Tsjechoslowaakse ouders daar eind jaren zeventig neer. Tot mijn elfde heb ik in de VS gewoond, waarvan het grootste deel in Washington DC. Amerikanen zijn bijzonder opgewekt en positief. Ze gaan uit van je kwaliteiten. Zo weet ik nog goed dat de leraren van mijn basisschool voortdurend be special riepen. Wie een beetje kon tekenen, kreeg het gevoel dat-ie Picasso was. Zoiets kun je belachelijk maken, maar het heeft er wel voor gezorgd dat ik mijzelf durfde te ontplooien. Aan zelfvertrouwen had ik als kind geen gebrek.”

Obama

„Obama zorgde voor mijn doorbraak. Vlak voor zijn uitverkiezing mocht ik een negen uur lange liveuitzending verzorgen voor de NOS. Ik, groentje Eva, die pas sinds een paar maanden Journaal op 3 presenteerde! Als ik er nu aan terugdenk, krijg ik nog steeds de rillingen: dat ik dat dúrfde. Hoofdredacteur Hans Laroes krijgt alle credits, want hij heeft mij de kans geboden. Maar goed, ik ben toch maar voor die camera gaan staan, met buikpijn van de zenuwen.

„Met die zenuwen is het trouwens nooit goed gekomen. Ik ben al vier jaar met mijn kop op tv, maar word regelmatig bevangen door de angst dat het in de soep loopt. ‘Ik kan het niet’, roep ik vlak voor de camera’s aanfloepen. Collega’s staren demonstratief uit het raam: daar heb je Eva weer.”

Boobie-gate

„Ik heb weinig gevoel voor decorum. Ik hang graag de clown uit. Niemand vond het dan ook gek dat ik vlak voor een Journaal-uitzending mijn boobies herschikte. Dat soort dingen haalt nooit de publiciteit, maar die dag zaten we net in een verbouwing. Een klusjesman trok een stekker uit de muur, een computer herprogrammeerde zichzelf, een nerd zette de beelden op Fok.nl en the rest is history. Ik bekeek het filmpje ’s avonds laat op verzoek van mijn hoofdredacteur. ‘Valt mee’, was mijn eerste reactie. Ik had niet gevloekt, geen politici beschimpt, niet geroddeld over de hoofdredactie. Maar ja, als die beelden eenmaal een eigen leven gaan leiden...Vlak na het incident werd ik door de Engelse businesszender CNBC uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek. Ik waarschuwde al dat ik geen financieel specialist ben, maar ze stónden erop dat ik kwam. Eenmaal in Londen werd mij duidelijk waarom. ‘We hebben een filmpje van jou gezien’, zei de zenderbaas. ‘We konden het niet verstaan, maar kregen het idee dat je erg grappig bent.’ Het schaamrood steeg mij naar de kaken.”

Nieuwsuur

„Toen Bram en ik een verhouding kregen, heb ik meteen de leiding van Nieuwsuur ingelicht. Ik zou het programma gaan presenteren, dus ik vond dat ze het moesten weten. Maar wat schetste mijn verbazing? Ze wilden mij ontslaan wegens een ‘onwerkbare relatie’. Ongelooflijk, dacht ik, jullie kénnen mij toch? Jullie kennen mijn staat van dienst? Omdat ik weigerde te vertrekken, ontstond een impasse. Pas toen RTL Boulevard foto’s van Bram en mij in Parijs opduikelde, en alles een eigen leven ging leiden in de pers, gaf ik mij gewonnen. Het is dat Hans Laroes mij graag terug wilde bij de NOS, anders had ik nog jaren met mijn ziel onder de arm gelopen. Ik ben een zondagskind, moet je weten. Ik was geen zware tegenslag gewend. Van deze ervaring heb ik wekenlang wakker gelegen. En het heeft mij ook voorgoed veranderd. Ik hecht minder snel aan dingen. Bij mooie vergezichten denk ik meteen: eerst zien, dan geloven.”

Mart Smeets

„Mart is Mart: onverschrokken, eigengereid. De meeste mensen zijn in het echt kleiner dan op tv. Hij niet. Mart is indrukwekkend, huge. Voorafgaand aan onze gedenkwaardige uitzending bij Eva Jinek op zondag zaten we gezellig te keuvelen. Toen de camera’s eenmaal liepen, begon hij mij uit te dagen. ‘Grote nieuwslezers kunnen nieuws lezen zonder autocue’, zei hij. Ik antwoordde dat ik dat onverantwoord vond, met al die feiten en getallen. ‘Dat zijn jouw woorden’, reageerde hij weer. En zo ging het nog even door. Voor mijn gevoel waren wij een stevig robbertje aan het stoeien, maar getuige de reacties hebben wij de kijkers flink aan het schrikken gemaakt. We hebben er samen kostelijk om gelachen.”

150.000

„O jee, mag ik even bier halen? Moeten wij het daar ook al over hebben? Ik weet heus wel wat een middeninkomen is, hoor. Alleen: ik heb mij in dat interview met Diederik Samsom, afgelopen voorjaar, onduidelijk uitgedrukt. Mea culpa, dat was echt mijn fout. Samsom en ik praatten over belastingmaatregelen. Het ging over middeninkomens, waarna ik zonder introductie overstapte naar de hogere inkomens. Die van 150.000, ja.

„De dagen erna regende het klachten: ‘Jinek faalt, ze is dom, ze heeft een bekrompen kijk op de wereld.’ Ik vond de repercussies en reacties disproportioneel. Ik doe gewoon mijn werk, ik bereid mij goed voor, verdiep mij in mensen. En toch word ik genadeloos afgestraft voor één ogenschijnlijke fout. Ik zal nooit buigen voor kritiek, maar als ik dit werk niet meer doe, zal ik dát in ieder geval niet missen.”

Jeroen

„Jeroen Pauw is sinds een klein jaar mijn mentor. Ik zocht iemand die mij zonder verzachtende omstandigheden les kan geven én vooral goed is in interviewen. Jeroen helpt mij goed te kijken naar mezelf. Benader ik een onderwerp op de juiste manier, is een gesprek wel levendig genoeg, onderbreek ik mijn gasten niet te veel?

„Als we een uitzending samen terugkijken, worden al die zaken uitvergroot. Dat is gênant, maar ook louterend. ‘Verveel je je’, vraag ik, als hij met zijn vingers op tafel roffelt. ‘Ja, eigenlijk wel’, zegt hij dan. Jeroen hamert op goede voorbereiding en formulering. Hij moedigt mij aan om mijn charme en humor beter te accentueren.

„Natúúrlijk zou ik het leuk vinden om samen met Jeroen een talkshow te presenteren. Of het er snel van komt, betwijfel ik. Met Paul Witteman heeft hij een perfect tv-huwelijk.”