Bij de soep van Joep

In de zomer verzorg ik in de gedrukte versie van NRC Handelsblad de wijnen bij Marjoleine. Vandaag staan deze volledig in het teken van de Georgische inspiratie die de Thuiskok kreeg na een bezoek aan een expositie van de schilder Priosmani in Dordrecht. Sla daarom straks de LUX open en blader ouderwets naar welk wit er naadloos aansluit bij de kaastaart met feta en welk rood (van de u natuurlijk welbekende saperavidruif) de kip met pruimen flatteert. Gezien het tropische weekend dat ons te wachten staat, zag ik vandaag echter ook veel heil in datgene wat Joep Habets ons al gisteren on line voorschotelde: koude soep.

Nu ben ik normaal gesproken nooit zo’n fan van wijn bij soep. Vloeistof en vloeistof. Voordat je het weet dienen er reddingsboeien toegeworpen te worden. Maar ik maak graag uitzonderingen.

Helemaal op dagen dat Lowland-gangers wordt geadviseerd om veel te drinken, de Franse regering een hittegolfwaarschuwing heeft doen uitgaan en men in Spanje nog steeds hard bezig is om branden te blussen. En dan heb ik het niet over de economische. Enfin, laten we ook in het laatste land maar beginnen.

Wat te drinken bij de gazpacho die Joep aantipt bijvoorbeeld? Welaan, na het nathouden der belendende percelen schenkt de ware Spanjaard daar bij voorkeur een glas fino of manzanilla bij. Letterlijk en figuurlijk een combinatie waarbij de koude rillingen je over de rug lopen.

Ook in Frankrijk hebben chauvinistische gevoelens de overhand: bij vichyssoise zijn Sauvignon Touraine en witte Côtes de Gascogne de aangewezen tafelgenoten. Wie invulling wil geven aan dat laatste wijnadvies kan overigens bij iedere supermarkt in de lage landen terecht. De zogeheten huiswijnliter ‘wit droog’ die daar in de schappen staat komt uit die contreien en biedt voor rond de drie euro uitstekende waar.

Hoe dan ook, verder met Joep’s soep van de dag: avocado. Diezelfde huiswijnliter kiezen is een optie. Maar wie voor een beetje spektakel wil zorgen, schenkt Chablis. Het meest verkwikkende, pronte wit uit Bourgogne ventileert zijn verfrissende kwaliteiten bij beide recepten.

Zaak is overigens wel om een niet te ambitieuze, vaak op hout gerijpte uitvoering te nemen. Eenvoud siert de soepetende mens. Maar laat de supermarkt ook hier nu soelaas bieden.

Daar was u toch al, twijfelend met die literfles droge witte huiswijn in de hand. ‘Zou hij deze nu echt hebben bedoeld?’ Jazeker, die was het inderdaad. En ik weet ‘t: die fles ziet er niet uit.

Maar u kunt ‘m nu weer terugzetten en links daarvan, van die iets hogere plank…Nee, ietsjes hoger nog, daar ja, een fles Thomas Bassot Chablis 2011 pakken. Kost maar € 8,99. En als u nu meteen even naar C1000 gaat, heeft u ‘m precies op tijd op temperatuur.