Volendamisering

Een paar jaar geleden zat ik tussen allemaal Volendammers in hotel Spaander (in Volendam) naar de persviewing van De Palingsoap te kijken. TROS-baas Gerard Baas zette de video hoogstpersoonlijk aan. Hij noemde Volendam „een uniek stukje Nederland” – „zoveel bekende Nederlanders op zo’n kleine ruimte” – en dacht dat er nog veel meer potentie in

Een paar jaar geleden zat ik tussen allemaal Volendammers in hotel Spaander (in Volendam) naar de persviewing van De Palingsoap te kijken. TROS-baas Gerard Baas zette de video hoogstpersoonlijk aan. Hij noemde Volendam „een uniek stukje Nederland” – „zoveel bekende Nederlanders op zo’n kleine ruimte” – en dacht dat er nog veel meer potentie in het dorp zat.

Die verschrikkelijke huldigingen in het Holland House? De schuld van Volendam

Het licht werd gedempt.

We zagen Jan Smit een liedje zingen bij een kerstboom. Zijn moeder Gerda en zijn vader Ruud lieten zich in een speciaalzaak voorlichten over een nieuwe douchecabine. Het beeld van de zanger Jan Keizer die schuddebuikend keek naar beelden van Jan Keizer tussen de planten in tuincentrum Tol – „ik vind rode planten mooi” – bleef hangen.

Ik vond dat toen aandoenlijk, maar de boel is inmiddels uit de hand gelopen. Volendam heeft ons totaal overgenomen, wij zijn Volendam. De Palingsoap bestaat niet meer. Dat klinkt geruststellend, maar dat is het niet. Inmiddels hebben alle Volendammers een eigen programma en Nick & Simon hebben er vier.

De ernst van de situatie drong tot me door toen ik eergisteren zat te kijken naar Knevel & Van den Brink. Jan Smit was te gast. Er waren drie gespreksonderwerpen:

- Hij stond op nummer 1 in de Belgische hitparade.

- Hij speelde de hoofdrol in een film.

- Hij ging alle lijsttrekkers interviewen op 100% NL, zo’n beetje z’n eigen radiostation.

Naast hem zat PvdA-leider Diederik Samsom hardop te hopen op een telefoontje van Jan. Op de vraag van wat voor muziek hij hield, antwoordde hij zonder met de ogen te knipperen ‘Haar naam is Laura’ van Jan Smit.

Eerste gedachte: je kunt het ook voor jezelf verpesten, klaproos.

Maar goed, dat is voor mezelf gesproken, want ik krijg weleens de indruk dat de rest van ons die hele Volendamisering volledig onderschat.

Jan Smit vertelde over zijn ontmoetingen met onze vorige premier, Jan Peter Balkenende. „Als je zo’n man tegenkomt, wil hij natuurlijk graag met je op de foto.”

Dat de verhoudingen duidelijk zijn.

Politici willen op de foto met Jan Smit, voetballers willen met hem zingen. Die verschrikkelijke huldigingen na een olympische medaille in het Holland Heineken House? Allemaal de schuld van Volendam. Jan Smit, Nick & Simon, de 3JS en hoe ze verder ook mogen heten: ze kwamen, het liefst allemaal op een eigen dag en ze maakten er een Volendams feestje van. Het meisjesblad Tina staat vol met strips over Nick & Simon, volwassen mannen dragen een Jan Smit-onderbroek en op Bevrijdingsdag – ooit een feest – staan er door het hele land Volendammers op een podium. Laatste dieptepunt: Dutch Valley, een festival voor Volendamse artiesten en artiesten die bevriend zijn met Volendamse artiesten.

Jan Smit legde bij Knevel & Van de Brink uit hoe het verder gaat. Hij ging met Nick & Simon, de 3JS en alle andere Volendamse artiesten op vakantie naar Spanje, de beelden daarvan krijgen we in tien delen in het najaar. En daarna ging het naar België voor een promotietour.

De gedachten gingen uit naar de arme Vlamingen want Volendammers zijn net lemmingen, Jan Smit kruipt aan land, de rest volgt en als je denkt dat ze op zijn, breken er weer nieuwe talenten door die ze zelf ontdekken.

Er is maar een oplossing: bombarderen.