Hij is de laatste duivenmelker in de wijk

Hobby’s kunnen groot worden. Hij houdt al 35 jaar lang duiven, dat is 35 jaar voer kopen en 35 jaar prijzen winnen. Zij heeft onlangs een oude liefhebberij weer opgepakt: schoonheidsspecialiste. Haar zolder is nu een salon. Mond-tot-mondreclame zorgt voor de klandizie uit de buurt. Door Sheila Kamerman en Dick Wittenberg

‘Duiven zijn de verstandigste beestjes van de wereld. Waar je ze ook lost, ze vliegen regelrecht naar huis. Met de wind op staart halen ze 120 kilometer per uur. Met wind tegen nog altijd 70 kilometer per uur. Je moet zien hoe ze als kanonskogels naar beneden komen.” Met uitgestrekte armen laat hij zien hoe een duif op het laatste moment remt.

Harrie Coppens, 75 jaar. Getrouwd met Fien. Eén zoon die een straat verderop woont. Gepensioneerde tegelzetter. Heeft nog in Johan Cruijffs villa in Vinkeveen gewerkt. Woont al 53 jaar in deze buurt.

Hoeveel prijzen hij de afgelopen 35 jaar met zijn duiven heeft gewonnen, hij kan ze niet meer tellen. „Veel.” In de woonkamer hangen Delfts blauwe borden met afbeeldingen van duiven die van zijn overwinningen getuigen. Hij is herhaaldelijk ‘generaal’ geweest: de succesvolste duivenmelker van de club. Op zondag zat het achter het huis altijd vol met kijkers.

Hij heeft laatst nog „een, twee en drie gespeeld”. Drie van zijn jonge duiven waren de snelste van de club. Hij kan ze in het hok zo aanwijzen. Hoe ze heten, kan hij niet zeggen. Hij doet niet aan namen. Liefkozend heeft het soms wel over „mijn witpen” of „mijn rooie”.

Buurtclub De Goede Hoop waarvan hij een kwart eeuw lid is geweest, bestaat niet meer. Hij is de laatste duivenmelker in de wijk. Anderen zijn gestorven. Of ze zijn gestopt vanwege de hoge kosten. Alleen al aan duivenvoer ben je per week zeker tien euro kwijt. Hij heeft vier kooien met in totaal 22 jonge en 35 oudere duiven. Hij is nu lid van een club in Valkenswaard.

Zij heeft thuis een schoonheidssalon

Haar badkamer staat vol potjes en flesjes. „Gepriegel met make-up. Jezelf mooi maken. Als kind vond ik het al leuk.” Judith Wong (44) heeft een schoonheidssalon aan huis. Try This. Ze heeft van haar hobby haar werk gemaakt.

Er zit wel een verhaal achter. Wong werkte jarenlang als lerares en intern begeleider op een basisschool. Tot haar middelste zoon (ze heeft er drie) vijf jaar geleden een ongelukkige val maakte van een trampoline. Hij herstelde wonderbaarlijk van ernstig hersenletsel, maar rijdt vaak in een rolstoel en heeft veel extra zorg nodig. Buitenshuis blijven werken was onmogelijk.

Van een vriendin kreeg ze een bon voor de schoonheidsspecialiste. Zelf had ze die opleiding ook gedaan, maar ze deed er nooit iets mee. Ze lag in de stoel en dacht: „Epileren is nog hetzelfde, harsen is nog hetzelfde. Dit kan ik ook.”

Het huis is groot genoeg. De zolder werd een ruime salon. Ze deed aanvullende opleidingen, zocht een eigen stijl in producten. De klanten kwamen als vanzelf. Mond-tot-mondreclame. Moeders op school hoorden het van elkaar en wilden allemaal graag binnen de schooltijden.

De klanten komen omdat ze even tot zichzelf willen komen, even alle zorgen vergeten. Dat geeft een prettige sfeer, zegt Wong. „Ik heb het met iedereen leuk. Niemand is chagrijnig.”

Ze blijft creatief. Onlangs startte ze met kinderfeestjes. Meisjes vanaf tien jaar kunnen dan een middag lang ‘make-uppen’: zelf maskertjes maken met yoghurt en komkommer. Of leren nagels lakken mét een figuurtje erop. Het gaat een hit worden.