Franse president Hollande moet in beweging komen

Het mag de Franse president François Hollande worden vergeven dat hij denkt dat nietsdoen goed voor hem is. Frankrijk heeft sinds het begin van deze zomer een negatieve rente op zijn staatsobligaties met korte looptijd en de financieringskosten bevinden zich op een historisch dieptepunt. De rente op staatsobligaties met een looptijd van tien jaar zweeft net iets boven de twee procent, de helft van het niveau van vóór de eurocrisis. De financiën van Frankrijk hebben net als die van Duitsland, zij het in mindere mate, geprofiteerd van de eurocrisis, omdat beleggers hun toevlucht hebben gezocht in objecten die veiliger lijken. Maar de markten blijven blind voor de fundamentele economische zwakheden van het land. Het zou in het belang van Hollande zijn om daar iets aan te doen zolang het klimaat gunstig is.

Terwijl de president op vakantie is blijven de voornaamste economische cijfers week na week een somber verhaal vertellen. Negen maanden van nulgroei van het bruto binnenlands product (bbp) zullen waarschijnlijk worden gevolgd door een kleine krimp in het derde kwartaal van dit jaar. De handelsbalans verslechtert ook steeds verder, wat het chronische gebrek aan concurrentiekracht onderstreept.

Hollande heeft zijn eerste weken doorgebracht met het afhandelen van de meest dringende problemen van de eurocrisis. Hij heeft een overeenkomst met Duitsland gesloten en een paar van de symbolische maatregelen uitgevoerd die hij tijdens zijn campagne had aangekondigd. Maar voor een oplossing van de diepe problemen van de economie is méér nodig dan presidentiële toespraken over persoonlijke eerlijkheid en publieke deugdzaamheid. Aanvankelijk bestond de hoop dat Hollande de economische werkelijkheid onder ogen zou zien zodra hij eenmaal aan de macht was gekomen. Maar hij lijkt vast te zitten in zijn ontkenning dat er ombuigingen nodig zijn in Frankrijk.

De Franse president heeft nog even de tijd, en de begroting voor 2013 die volgende maand wordt gepresenteerd biedt hem een uitgelezen kans om de vereiste daadkracht te tonen. Zij het dat het uitblijven van serieuze besluiten tot nog toe, niet veel hoop geeft. Spanje en Italië zijn aan het hervormen en boeken inmiddels resultaten: voor het eerst sinds tijden hebben ze een klein overschot op hun handelsbalans met Frankrijk. Dit is deels een gevolg van het feit dat de economieën van de twee zuidelijke buurstaten krimpen, maar het is geen aanbeveling voor het Franse beleid. Iemand moet François Hollande vertellen dat het gevaarlijk is om te slapen als anderen in beweging zijn.

vertaling Menno Grootveld