Coolheid in Antwerpen

Strompelend in het Stadspark van Antwerpen. Foto Raoul de Jong

Het laatste stuk voor Antwerpen was als het pellen van een ui, of misschien meer een artisjok : eerst waren er de grote grijze blokkendozen met bouwmarkten, woonboulevards, fastfoodketens en mega supermarkten. Toen een stoffig voorstadje waar niemand ons kon vertellen hoe we precies bij Antwerpen konden komen, behalve met de tram. Toen kwamen de havens en industrie, toen koude stalen kantoorgebouwen en grijze flats en toen herkende mijn tijdelijke reisgenoot Aldrin een grafisch vormgegeven blok in de verte als De Mas, het historische museum van de stad.

Vrij snel daarna waren de eerste tekenen van coolheid aanwezig : skatende jongens met Fructis Beach Effect haar, minimale winkels met underground fashion labels en volle terrassen met Pete Doherty hoedjes. Ik had meer dan 100 kilometer gelopen vanaf mijn huis, even geleefd in een compleet andere dimensie en tijd en nu was ik terug in de wereld waaruit ik vertrok. Onze eindbestemming: het centrum.

Coolheid in Antwerpen. Foto Raoul de JongCoolheid in Antwerpen. Foto Raoul de Jong

Halverwege de woonboulevards dacht ik de buzz van dit centrum al te kunnen horen. Een cosmopolitische parel vol theater! Kunst! Cultuur! Cinema! Cha cha cha! Maar na nog een paar uur ploeteren door de buitenlagen, begon ik me af te vragen of ik het centrum ooit nog serieus kon nemen. Want uiteindelijk kan dat centrum niet bestaan zonder alle lelijkheid eromheen, nietwaar? Ookal is dat centrum zich prettig onbewust van al die lagen, zijn ze niet onderdeel van hetzelfde?

De eerste laag naar Antwerpen. Foto Raoul de JongDe eerste laag naar Antwerpen. Foto Raoul de Jong

Drie dagen ben ik er nu. We slapen in het huis van Rosie, een vriendin die zelf op vakantie is. Die eerste avond lagen we op de bank, starend naar het plafond. Toen openden we een fles grappa en dansten in de huiskamer op België van Het Goede Doel.

Gisteren strompelden we met een kater door de stad, gaven meer geld uit aan een broodje dan in de afgelopen week bij elkaar en hadden een bijna fysieke reactie van afkeer telkens als er een auto langsreed.

Nu zitten we in een hip biologisch dynamisch bakkertje om de hoek waar ze wifi hebben. Aldrin drinkt een koffie, ik een muntthee. Er klinkt zacht Afrikaanse muziek door de speakers. Naast ons zitten twee hele mooie meisjes, een blonde en een bruinharige. Allebei in mooie jurkjes, met precies de juiste schoenen.

Foto Raoul de JongFoto Raoul de Jong

Het is niet ergerlijk of deprimerend, maar erg opwindend is het ook niet toch. Het voelt vooral heel erg bekend. Een wereld vol mensen die tekens projecteren die ik begrijp, die dromen van en hopen op dezelfde dingen als ik. Zo bekend, dat het nu al moeilijk is om te geloven dat alles wat tot nu toe gebeurde, echt is gebeurd. Maar het is echt gebeurd! En misschien wel voor het eerst deze reis ben ik echt blij dat ik dat snel weer zal voelen.

Al ben ik ook een beetje bang. Morgen vertrekt Aldrin en ga ik in mijn eentje verder. Honderd kilometer gehad, nog zo’n 1100 te gaan. Ik heb niks gepland en heb geen idee van wat er zal komen.

Oh mijn God!, roepen ze hier. Jeetje wat heftig! Eng. Raar. Of met een diepe zucht : Intens. En vrienden van wie ik al heel lang niks hoorde mailen me: wees voorzichtig in Wallonië! Beloof me dat je niet alleen gaat! Pas op!

Maar net opende ik de deur van ons huis en zag daar: Tom Lanoye. De enige Belg die ik persoonlijk ken, de eerste stadsdichter van deze stad, het persoon dat ik hier het meest gehoopt had tegen te komen. Hij stond aan de overkant zijn fiets van het slot te halen en was net terug van zijn vakantie. Hij raadde me aan om slagvelden uit de Eerste Wereldoorlog te bezoeken, want die hebben wij in Nederland niet gehad. Over andere tips moest hij wat langer denken. Of ik bang moest zijn, vroeg ik. Voor dit land waarin hij werd geboren ? “Tuurlijk niet!”, lachtte hij. Want België is prachtig en dit wordt een prachtig avontuur, let maar op.

Raoul kreeg voor zijn tocht van de ANWB Human Nature travel gear, een rugzak en een jack van The North Face en een iPad van Mangrove.