Armani voor armoedzaaiers

Dat ik het te duur vond, begreep ze werkelijk niet. Het was immers een echte Armani. Dat kon je zien, vond ze. Ik zag het niet. Maar het interesseerde me ook niet. Al zaten er twintig Armani-emblemen op, dan nog vond ik honderddertig euro voor een nylon tasje te veel geld. Ze vond me een armoezaaier. Ik zag het, maar ze zei het natuurlijk niet. Ik vond haar hautain. En dik. Maar dat laatste hield ik voor me. Het was niet erg gezellig in de Rotterdamse tassenspeciaalzaak en tot een aankoop zou het er al helemaal niet komen. Ik vond het jammer, maar dat het niet aan mij gelegen had, werd duidelijk toen ik een paar weken later in Barcelona was.

Hij had me aangesproken toen ik langs hem liep. Het was een sympathieke man. En slim. Zijn winkel was dan ook aanzienlijk kleiner dan die in Rotterdam. Minder luxueus ook. Eigenlijk was zijn winkel niet meer dan een gekleurd laken op het trottoir. Het enige dat wel overeenkwam met de winkel in Rotterdam was het nylon Armani tasje dat hij me aanbood. Echt Armani. Hij liet het me zien. En niet te duur. Daarna wachtte hij. Waarschijnlijk op het moment waarop ik zou zeggen dat het toch te duur was. Maar het was een sympathieke man. En ik vond dat hij gelijk had. Het zag er echt uit en te duur was het zeker niet.

Eenzelfde tasje. Voor nog geen vijfde van de prijs. En niemand in Rotterdam die zich afvroeg waar het fout was gegaan. Blijkbaar niemand die zich werkelijk zorgen maakte of weten wilde waarom het toch zo stil was in de winkel. In elk geval niemand die slim genoeg was om het antwoord te bedenken. Honderddertig euro voor een tasje waarvan je bij voorbaat al weet dat het binnen een jaar uit elkaar valt of in elk geval gruwelijk uit de mode zal zijn. Niemand die door heeft dat wanneer de euro niet bestond ze daar in geen tienduizend jaar ruim tweehonderdtachtig gulden voor hadden kunnen vragen.

Niemand die het door heeft. Behalve deze man die nog geen drie weken geleden vanuit Afrika naar Spanje was komen zwemmen. Naar Barcelona om precies te zijn. Nog geen zestig euro vliegen vanaf Rotterdam The Hague Airport. Ik zei al dat hij slim was. En precies daarom heb ik het tasje dus bij hem gekocht. Dat enorme Armani-embleem heb ik er natuurlijk wel meteen afgehaald. Je wilt tenslotte niet dat mensen denken dat je zo’n sukkel bent die honderddertig euro voor een nylon tasje uitgegeven heeft.

Paulien Cornelisse is met vakantie