Leuke dwarsverbanden op liefdevol Grachtenfestival

Klassiek

Grachtenfestival. Gehoord: 10-11-12/8 Amsterdam. Nog t/m 19/8. Inl: grachtenfestival.nl. Festivaljournaal NTR Radio 4: dagelijks 17-18u. ****

Geschal van trombones over de Kloveniersburgwal. Intieme luitliederen in een 18de-eeuwse stijlkamer. Een ongepland duet tussen het carillon van de Zuiderkerk en een cello. Zelfs muziek in een tunnel van de Noord-Zuidlijn. Bij het tiendaagse Grachtenfestival in Amsterdam, waarvan de 15de editie afgelopen weekend begon, zijn de locaties minstens zo prikkelend als de muziek.

Het Grachtenfestival ging na verlies van een hoofdsponsor bijna ten onder maar weet al weer twee jaar te overleven met diverse commerciële en gemeentelijke bijdragen. Van het Fonds Podiumkunsten kreeg het festival onlangs een positief rapport maar geen subsidie. Het fonds looft de talloze kleine podia die aan jong talent worden geboden, maar zet vraagtekens bij het artistiek profiel: waar is de overkoepelende visie, als steeds een thema wordt gekozen waarmee je alle kanten uitkunt?

Veel algemener dan het thema dit jaar, ‘De Liefde’, wordt het inderdaad niet. Maar in combinatie met jonge musici leidt het tot leuke dwarsverbanden. Muzikale stelletjes geven duo-concerten op schuiten. Bij het openingsconcert zong een zwangere sopraan Karin Strobos fijn schmierend liefdesliederen van Gershwin en Bernstein.

De liefde werd rigoureus ontleed door sopraan Rebecca Ockenden en luitist Sofie Vanden Eynde, in een programma met teksten van Shakespeare en liederen van Dowland. ‘Love likes no rules but its own,’ zong Ockenden met kleine broze stem, terwijl ze in een prachtige stijlkamer aan het Singel werd omringd door grisailles die de vijf zintuigen verbeelden.

Liefde en vooral overspel stonden centraal in de trilogie Nozze Don Così, een compilatie van drie opera’s van Mozart en librettist Da Ponte. De inkortingen werkten aardig, ook omdat de spanningsboog in de tuin van het Hilton door laaghangende vliegtuigen kleiner is dan in een theater.

Vooral bleek het een mooie showcase van de jongste generatie operazangers, verbonden aan Studio 32. Begeleid door een soepel orkestje onder leiding van Peter Biloen, maakte Iris van Wijnen indruk als melancholische Mozartvertolker. Bariton Bastiaan Witsenburg zou als Don Giovanni nog wat meer verleiding in zijn stem kunnen leggen. De stralende sopraan Bernadeta Astari was de onbetwiste ster.

In Le devin du village van Jean-Jacques Rousseau, zondag uitgevoerd in theater De Nieuwe Liefde, gaf een innemende bas-bariton Pieter Hendriks wijze raad aan twee jonge geliefden: voor pure ongecompliceerde liefde kun je maar beter op het platteland zijn, ver van de verdorven aristocratische stad.