Griekse Gastvrijheid

In Griekenland is vorige week Operatie Gastvrijheid begonnen. Wie hierbij net als ik aan een exclusieve vakantiedeal op een Egeïsch eiland denkt, moet ik helaas teleurstellen. Operatie Gastvrijheid is het nieuwste initiatief van de Griekse regering gericht tegen illegale immigranten. En niet alleen de naam is schrijnend. De operatie houdt concreet in dat iedere man of vrouw die er illegaal – dus niet Grieks – uitziet, door de politie van de straat geplukt kan worden. In een paar dagen tijd zijn er duizenden mensen met een vermoedelijk illegaal gezicht of verdacht illegale kledingkeuze aangehouden en gecontroleerd. Met resultaat : een derde van hen is per direct het land uitgezet. Wie wel de nodige papieren bij zich had, mocht na een uur wachten op de stoep, tussen nog een stuk of honderd andere potentiële illegalen, gevolgd door een kort verblijf op het bureau en wellicht een ‘prettige dag nog’, vrolijk verder.

De Griekse overheid laat de spierballen rollen in een doorzichtige poging om een daadkrachtig imago neer te zetten. Zaten er per ongeluk ook toeristen bij?’ vraag ik me ineens af.

„Stel je voor”, zeg ik tegen mijn vriendin, „dat we op vakantie zijn in Athene. En ze pikken mij er uit.” Ze schudt haar hoofd:

„Jij ziet er hartstikke Grieks uit joh.” Dat is waar. Zelfs ík heb moeite om Grieken en Turken uit elkaar te houden. Maar al kan ik nu met een gerust hart de Akropolis bezoeken, het laat me niet los.

Ik ben in Nederland al vier, nee vijf keer aangehouden door een agent om hoe ik eruit zie. En al had ik niks op mijn kerfstok, het was alle keren pijnlijk. Niet mijn arm op mijn rug, of de onzachte muur van het station waar ik tegen werd gedrukt. Zelfs niet de handboeien waardoor ik achteraf tenminste nog een stoer verhaal had in de kroeg. Het was vooral pijnlijk omdat ik besefte, meestal op het moment dat ik werd gefouilleerd of net iets te ruw werd vastgegrepen, dat dit weer zo’n typisch misverstand was, waar niemand beter van zou worden. De omstanders zien een Turk in de boeien geslagen worden. Mijn dag is verpest omdat ik aan een signalement voldoe. Ik zou toch weer tegen een vriend de discriminatie-riedel gaan afdraaien en de echte boef bleef op vrije voeten rondlopen. En ja, ook pijnlijk omdat de agent me aan het einde van deze komische episode zou wegsturen met: „Een prettige dag nog.”