Eerste lijsttrekkersdebat

Er was lang naar uitgekeken: ‘Het onderwijsdebat: de eerste echte krachtmeting tussen de lijsttrekkers’ op het Kerkplein in Utrecht. Debatleider Joost Hoebink noemde Alexander Pechtold, Jolande Sap, Diederik Samson, Sybrand van Haersma Buma en Arie Slob heel enthousiast ‘vijf helden die het aandurven om een menigte van drieduizend studenten te trotseren’. Van wie er maximaal

Er was lang naar uitgekeken: ‘Het onderwijsdebat: de eerste echte krachtmeting tussen de lijsttrekkers’ op het Kerkplein in Utrecht. Debatleider Joost Hoebink noemde Alexander Pechtold, Jolande Sap, Diederik Samson, Sybrand van Haersma Buma en Arie Slob heel enthousiast ‘vijf helden die het aandurven om een menigte van drieduizend studenten te trotseren’. Van wie er maximaal driehonderd bleven luisteren, zou ik daar aan toe willen voegen.

Het begon al met het opvallend geruite pak dat hij had aangetrokken

Want saai was het.

Dat lag vooral aan het ontbreken van Roemer, Rutte en Wilders.

Om me heen in het persvak zaten ze na de eerste stelling – ‘De langstudeerboete moet worden afgeschaft’ – meteen als gekken te schrijven.

‘Sybrand Buma laat langstudeerboete vallen’, schreef mijn buurman, die verder afkijken onmogelijk maakte.

Resultaat was dat we vanaf dat moment naar vijf lijsttrekkers zonder noemenswaardige meningsverschillen en twee opblaasbare blikken Red Bull zaten te kijken.

Vooraf had debatleider Joost Hoebink van het Nederlands Debat Instituut nog ontzettend veel zin om het te laten spetteren, en eerlijk is eerlijk: hij deed er werkelijk alles aan. Het begon al met het opvallend geruite pak dat hij had aangetrokken. En dan had hij ook nog ‘interruptiejokers’, een hoge hoed met briefjes en een vrolijke openingsvraag – ‘Wat wil je drinken? Water, Red Bull of een pilsje?- in de aanbieding.

Er was heel wat afgetelefoneerd met de voorlichters, vooral met die van Christelijke huizen, want die hadden het traditioneel moeilijk in studentensteden. Die van het CDA stond erop dat Sybrand van Haersma Buma de hele middag Sybrand Buma genoemd werd, een stuk vlotter. Maar als je dan al bij de openingsvraag begint te zeveren dat ‘de biertap er zo verleidelijk uitziet’ en dan afsluit met ‘we beginnen toch met een glaasje water’ kan niets je meer redden.

Jolande Sap van GroenLinks had iets te lang naar de sluitingsceremonie van de Olympische Spelen gekeken en kwam op als een Spice Girl. Zwaaiend met de handen boven het hoofd.

„Goeiemiddag Utrecht, hai! Su-per dat jullie er allemaal zijn, we gaan er een mooi debat van maken!”

Ze voegde eraan toe dat ook super was dat het mooi weer was.

We keken naar de lucht, het was zwaar bewolkt.

Daarna vroeg ze om kraanwater.

Arie Slob van de Christen Unie wilde geheel volgens de verwachtingen ook water.

Dan hadden Diederik Samson en Alexander Pechtold het beter begrepen.

Alexander: „In ieder geval geen Red Bull!”

Hij keek op z’n horloge.

„Ach, de vijf zit al in de klok. Doe maar bier.”

Diederik: „Biertje!”

Voor die antwoorden werd geklapt.

Toen ze eindelijk allemaal op het podium stonden, speelde Joost Hoeben zijn laatste troefkaart uit. Anna, een studente in een afgeknipte spijkerbroek die in de menigte op zoek ging naar studenten met een vraag. Ze vond er vier.

De rest van het debat is me ontgaan, ik zat de hele tijd naar die Nicole Lefèvre van Nieuwsuur te kijken. Ik wist niet dat er mensen bestaan die drie keer zoveel roken als ik, maar dat was buiten haar gerekend. Alle begrip: het leek me moeilijk om van deze ‘eerste echte krachtmeting’ een item voor televisie te bakken, maar het kan natuurlijk ook zijn dat ze aan hele andere dingen dacht.