Brieven

Werklozen hebben meer individuele hulp nodig

‘Werken in de kassen is niets voor werklozen’, kopt NRC Handelsblad op 9 augustus over het project ‘Westland heeft Werk’ van de gemeenten Rotterdam, Delft en Den Haag om uitkeringsgerechtigden te helpen aan werk in de kastuinbouw.

Van de 57.000 uitkeringsgerechtigden daar had 91 procent interesse. Slechts 57 van hen bleken uiteindelijk aan het werk te zijn geholpen. Na afloop van de proefperiode bleven er slechts negentien over. Van 178 Hagenaars werd de uitkering beëindigd, omdat men ander werk vond of ten onrechte een uitkering bleek te hebben.

Wat gaat er mis? De betrokkenen noemen gebrekkig openbaar vervoer, een arbeidsmarkt die niet flexibel genoeg is, de grote afstand tot de arbeidsmarkt van langdurig werklozen en het gebrek aan arbeidsethos.

Uit onderzoek blijkt juist dat niet meedoen op de arbeidsmarkt een groot probleem is voor uitkeringsgerechtigden. Het lijkt dus niet waarschijnlijk dat arbeidsethos een probleem vormt. Wel zou je kunnen beginnen met algemene en goed toegankelijke informatie over het aanbod van werk. Vervolgens zal individueel maatwerk moeten worden geboden voor de mensen die om hulp vragen en de mensen die om welke reden dan ook niet reageren.

Marion Kramer

Rotterdam

Die strenge behandeling van illegalen kost ons veel

„Zesduizend illegalen zitten in de cel” en „illegalen die weg moeten, komen in de gevangenis” (NRC Handelsblad, 8 augustus). Helaas geldt dit ook voor illegalen van wie nog niet vaststaat dat ze wegmoeten.

Van nabij maak ik het geval mee van een illegaal in Nederland verblijvende man (al meer dan vijf jaar, nog nooit met de wet in aanraking gekomen), die vier weken geleden bij het station van Utrecht werd gecontroleerd en bij gebrek aan de juiste papieren werd gearresteerd en in een cel werd gezet bij Schiphol. Na een week werd hij getransporteerd naar een gevangenis bij Zaandam en later weer naar een cel bij Schiphol.

Al die tijd moest hij doorbrengen in een kleine cel. Al zijn bezittingen werden van hem afgepakt. Hij mocht – en mag – niet meer dan twee dagen per week bezoek ontvangen en dan nog binnen twee uur tijd. Bezoekers moeten van de ene afgegrendelde ruimte naar de andere, hoewel gerechtelijk nog moet worden bepaald of hij mag blijven.

Wat kost deze onnodige zware behandeling ons? Verblijf in een zwaarbewaakte cel, transporten van de ene gevangenis naar de andere met bewaking, een bezoekregeling... Als illegalen moeten worden uitgezet, kan dat vast toch wel humaner en efficiënter.

Hans van Rossum

Alkmaar

Laat falende Kamerleden dan ook een boete betalen

De langstudeerboete is erdoor. Of ik even drieduizend euro extra wil betalen voor mijn vijfde studiejaar. Ook de rechter vond dat te lang boven boeken hangen moet worden beboet, zelfs als je al jaren staat ingeschreven en lang geleden plannen hebt gemaakt conform de toen geldende regels.

Het kost inderdaad geld als studenten zich meer bezig houden met bier zuipen dan met hard studeren. Dit kunnen we beboeten, maar laten we deze logica dan ook toepassen op ons kabinet. Hoeveel kost het de samenleving als onze landbestuurders er elke paar jaar het bijltje bij neerleggen? Ik stel voor dat we ook bestuursvertraging beboeten.

Jorijn Smit

Utrecht

Europa is geen land

Frits Bosch merkt op dat er vooral wordt gejuicht voor de natiestaat bij de Olympische Spelen (Brieven, 9 augustus) en dat Europa geen enkele rol speelt. Europa doet als land ook niet mee, dacht ik. Wel vaker zie je deze verwarring: Europa wil de natiestaat niet opheffen, maar juist versterken door een krachtige gemeenschappelijke Europese Unie die een stem heeft in de nieuwe wereld met verschuivende machten.

Hans van Meerten

Den Haag