Bloed met bier en nostalgie

The Expendables 2. Regie: Simon West. In: 102 bioscopen. ***

Sylvester Stallone (66) scoorde in 2010 een hit met The Expendables, waarin een ensemble sleetse actiehelden uit de jaren tachtig met hulp van jong grut (Jason Statham, 44) en zwaar geschut heerlijk ontspannen een bananenrepubliek uitmoordde. Ginnegappend bloedvergieten met bier en een vleugje nostalgie: dat was het idee. Met helden aan wie je kan afzien dat ze al zo’n halve eeuw anabool in het sporthonk zwoegen.

De formule werkte, dus biedt deel twee meer: ruige mannenvriendschap, sadistische oneliners, explosies, massamoord en campy grappen. De vrienden nemen ditmaal wraak op een bende die Bulgaarse boertjes als mijnslaven naar Sovjetplutonium laat zoeken. Maakte deel één de fout zichzelf soms bijna serieus te nemen, met nieuwkomers als ‘the muscles from Brussels’ Jean-Claude Van Damme (52) als schurk Jean Vilain en houten klaas Chuck Norris (72) is er van ernst of acteren geen sprake meer. Dit is geen film vol clichés, maar een film óver clichés. De suïcidale schurken raken nooit eens iemand, behalve die aardige jongen met toekomstplannen in het begin dan, zodat de boze Stallone pardoes de rest van de film verraadt („We track ’m, find ’m, kill ’m.”). Het verhaal doet er niet toe. Punt is Stallone, Schwarzenegger (65) en Willis (57) een Bulgaars vliegveld te zien leegmaaien met veel „I’ll be back” en „yippie-ka-yay”. Dat is nog leuk ook.

Coen van Zwol