Authentieke troosteloosheid

Robert Mitchum est mort. Regie: Olivier Babinet en Fred Kihn. In Kriterion, Amsterdam, dan op toernee.

De originaliteitsprijs (behalve misschien voor de titel) krijgt Robert Mitchum est mort niet. Wel extra punten voor de dolzinnige soundtrack met Franse garagepunksurfbands en componist Etienne Charry. Hip op een slome manier die we van Waalse absurdistische roadkomedies als van Bouli Lanners en De Kevern/Deléphine gewend zijn.

Een wanhopige manager kidnapt zijn acteur Franky (Pablo Nicomedes), een slaapwandelende Jezus met hazenlip, om hem ergens bij de Poolcirkel te slijten aan de cultregisseur Sarrineff. Manager Arsène (Olivier Gourmet) houdt er ongewone methoden op na, wat tot de gebruikelijke ontmoetingen met andere excentriekelingen leidt. Het is elders vertoond en vaak beter. Maar dan maakt een authentiek troosteloos shot van een giftig turquoise hotel dat gezellig tegen een kerncentrale leunt, weer veel goed.