Zomerlezen

Rachel Carson: Dode Lente. Becht, 1963, 272 blz. Antiquarisch verkrijgbaar.

Het blijkt dit jaar 50 jaar geleden te zijn dat dit boek in de Verenigde Staten uitkwam. Grote herdenkingen – als de even oude dood van Marilyn Monroe – zijn me niet opgevallen. Vreemd, want uit dit boek is – licht overdreven – de milieubeweging voortgekomen. Voor ‘Dode Lente’ was de achteruitgang van het milieu iets voor bezorgde biologieleraren. Daarna ontstonden de massaal gesteunde milieu-organisaties als Greenpeace. Acties tegen DDT en andere onafbreekbare gifstoffen, tegen zeehondjes knuppelen, schrijf het allemaal gerust op het conto van Dode Lente.

Het boek begint met een fabel over een idyllische vallei met een lieflijk dorpje waar het leven goed is, waar de vogels in het voorjaar met plezier terugkeren, de bermbloemen bloeien, de boeren oogsten en waar toeristen graag vertoeven.

Tot in een kwaad voorjaar er niets meer groeit, de mensen ziek worden en de vogels niet meer zingen.

Silent spring

And no birds sing

In de dakgoot ligt nog een ‘kristallijn wit poeder’: DDT.

Het boek is bestreden met dikbetaalde campagnes van de chemische industrie. Landbouwgiffabrikant Monsanto liet een tegenboek schrijven (The Desolate Year), over een wereld zonder ‘gewasbeschermingsmiddelen’. Ook geen pretje.

Wim Köhler