Zoenprotest

„Niet zomaar een klein kusje, maar zóénen!”

Zoenen als protest: deze zomer introduceerden Amerikaanse homoactivisten het fenomeen van de kiss-in in een fastfoodketen die grif doneerde aan een anti-homohuwelijkbeweging.

Woensdagavond krijgt Amsterdam z’n eigen kiss-in. Met dank aan fotograaf Erwin Olaf. Zaterdagavond stond hij te zoenen met zijn vriend, waarop een snackbareigenaar hen wegjoeg. Olaf riep op Facebook op tot een kiss-in bij de snackbar. Op internet ontploften de reacties.

Misschien maar eens praten met die snackbareigenaar, al ben ik wel een tikje nerveus als ik maandagmiddag het Hugo de Grootplein betreed. Mentaal bereid ik me voor op een confrontatie met een Hells Angel. Als zo’n stevige vent als Erwin Olaf zich bedreigd voelde, moet het wel een reus zijn.

Het terras van de snackbar is verlaten. Binnen is het stil. Een televisie straalt geruisloos sportbeelden uit. Aan spiesen grillen rollen vlees. Ibo Döner Kebab, lees ik. Aha, een allochtoon!

Vreemd, ik kom hier met de vage missie de man te confronteren met zijn vooroordelen en ontmoet vooral die van mijzelf. Olafs spook veranderde van tattoo-beer in kutmarokkaan, en materialiseert zich nu achter de toonbank: klein, mager, dertiger, vader van de baby in een buggy naast hem.

Zijn versie: „Het was niet zomaar een klein kusje, maar echt zóénen. Als het een man en een vrouw waren, of twee vrouwen, had ik er ook wat van gezegd. Dit is een openbare winkel, weet je. Hier komen ook meisjes van vijftien een patatje bestellen.”

Olaf zou meteen furieus zijn geworden. „Zo van: ‘Ga terug naar je eigen land!’” De snackbarman stelde vergeefs voor het binnen uit te praten. „Ik heb niks tegen homo’s. De Gay Pride komt hier al tien jaar langs, geen probleem.”

En die potenrammers? „Dat zijn kleine kinderen, die niks van hun leven te verwachten hebben. Die Erwin voelde zich vooraf al gediscrimineerd.”

In 2010 hield Olaf een tirade tegen homohaat tijdens zijn optreden in Zomergasten. Later wilde hij er om emigreren. Als er een open zenuw is dan verdwijnt het gevoel voor proporties als eerste. Barcelona had twee jaar geleden een pausbezoek nodig voor een massale gay kiss flashmob. De VS die foute fastfoodketen. Hier volstaat een wat onduidelijk incident met een kebabverkoper. Sommige slachtoffers vinden hun beulen wel erg vlot.

De eigenaar: „Hij is een Bekende Nederlander. Dan sta ik al één-nul achter.”

Tegenover AT5 geeft de fotograaf toe dat hij fel was: „Ik reageerde zo omdat ik mijn hele leven al te horen krijg wat ik wel en niet mag doen als homoseksueel.” Hij wil de snackbareigenaar best een bloemetje aanbieden. Maar de kiss-in gaat door.

Ibo neemt Olafs bloemetje graag aan. „Ik wil ook best excuses maken. Ik word daar niet korter van en hij niet langer. Maar ik was niet degene die fout zat.”

Hassan Bahara, die afwisselend met Margriet Oostveen deze column schreef, heeft een baan aanvaard bij weekblad De Groene Amsterdammer. De komende weken neemt Christiaan Weijts zijn plek in. Hij is columnist bij nrc.next en schrijver.