Single Girl die vrije seks predikte

Met haar bestseller ‘Sex and the Single Girl’ werd Helen Gurley Brown een beroemde seksprofeet. Ze maakte van de ‘Cosmo’ de seks- en stijlgids van miljoenen vrouwen.

Hoofdredacteur Helen Gurley Brown in de jaren zestig in haar kantoor op de redactie van Cosmopolitan. Foto Santi Visalli/Getty Images

De omslag van het augustusnummer van het Amerikaanse vrouwenblad Cosmopolitan ademt de geest van de gisteren overleden fameuze oud-hoofdredacteur Helen Gurley Brown. ‘52 sekstips om je vent te verrassen’, staat er in grote letters. Doodnormaal in 2012, maar niet in 1965, toen Brown de brave Cosmopolitan opschudde tot de seks- en stijlgids van miljoenen vrouwen in de Verenigde Staten en rond de wereld.

Helen Brown schokte in de jaren zestig vele mannen en een enkele vrouw met haar boodschap dat ongetrouwde vrouwen seks hadden en daar bovendien van genoten. Met haar bestseller ‘Sex and the Single Girl’ werd ze in 1962 uit het niets Amerika’s beroemdste seksprofeet. Drie jaar later veranderde ze Cosmopolitan in een maandblad met liefdestips en een flinke dosis seks. Haar advies aan vrouwen: hoe vaker hoe leuker. Trouwen is onnodig, laat staan kinderen.

Browns liberale ideeën sloegen aan. De pil was net ontdekt en het Hooggerechtshof in Washington bepaalde dat voorbehoedsmiddelen niet verboden mochten worden. Opeens was seks geen risico meer voor vrouwen. Op de eerste cover van Cosmopolitan onder Brown, in juli 1965, prijkte: ‘De nieuwe pil die vrouwen welwillender maakt’.

De invloed van Brown op de seksuele revolutie was groot, maar ze werd geen vriendin van de feministen van haar generatie. De tips van Cosmopolitan over sexy kleding, make-up en het plezieren van mannen pasten niet bij de serieuze ambities van de gelijkheidsstrijd. In 1970 hield een groep feministen een sit-in bij het maandblad, uit protest tegen Browns vrouwbeeld. De vrouwen in Cosmopolitan mochten dan afscheid hebben genomen van kind en koekblik, ze bleven een lustobject.

Brown lachte erom. Ze maakte Cosmopolitan niet voor academische feministen maar voor jonge alleenstaande vrouwen, zoals de single secretaresse die ze zelf ooit was. In die tijd ging ze naar bed met haar bazen en versierde ze rijke zakenmannen. Seks, doceerde ze later, is niet alleen ontzettend leuk maar ook een „krachtig wapen” voor vrouwen. Al moesten ze ook hard werken: „Via de lakens bereik je nooit de top.”

In de dertig jaar dat Brown hoofdredacteur was werden de vrouwen van Cosmopolitan steeds zelfverzekerder en uitdagender. Het blad kreeg buitenlandse edities, waaronder een Nederlandse. Nadat Brown in 1996 zachtjes aan de kant werd geduwd als hoofdredacteur – ze was ver over de zeventig – bleef ze schrijven voor de internationale edities.

De belangrijkste kritiek op Brown, die 90 jaar werd, is dat ze vrouwen liet leven in een bubbel van blije seks. Eind jaren tachtig schreef ze dat heteroseksuele vrouwen weinig risico liepen op AIDS. Ongevraagde seksuele avances van mannen waren in haar ogen een compliment. Weer ruzie met de feministen.

Brown had geen kinderen, al trouwde ze uiteindelijk wel. De combinatie van werk en gezin is nog altijd geen thema in Cosmopolitan: kinderen bestaan niet dankzij de pil.