Brief

Levenslang. Pas na 25 jaar kunnen de ouders van de Britse Shafilea Ahmed in aanmerking komen voor gratie nadat ze twee weken geleden schuldig werden bevonden van de moord op hun Brits-Pakistaans dochter Shafiliea Ahmed, die op 17-jarige leeftijd het leven liet. Shafilea was ‘verwesterd’. Ze wilde studeren, een carrière opbouwen en weigerde om te trouwen met een tien jaar oudere neef in Pakistan. Om schande in de gemeenschap te vermijden, besloot vader om op haar in te slaan en moeder stopte een prop plastic in de mond van haar dochter zodat ze zou stikken. Koudbloedig werd het lichaam gedumpt bij een rivier. Eer van de familie gered.

Wanneer wordt onze gemeenschap wakker? Als een Nederlandse Pakistaan heb ik vanaf de zijlijn gezien hoe families kapotgingen doordat de gemeenschap hen veroordeelde. Elke stap wordt onder een vergrootglas gelegd en er wordt schande van gesproken als één van de kinderen van huis is weggelopen. Nooit neemt iemand de moeite om zich af te vragen waarom deze jongeren deze stap nemen en of het gedrag van de ouders hier geen rol in speelt. Dochters werden gedwongen uitgehuwelijkt, gezinnen verhuisden terug naar Pakistan om hun eer te redden. God weet hoeveel Shafiliea Ahmeds nog hun leven moeten geven voordat we allemaal eens wakker worden. Hoeveel jonge vrouwen als zij jaren moeten lijden voordat er hulp komt.

We zijn allemaal schuldig, de hele gemeenschap is schuldig. We kijken allemaal toe en we zien het gebeuren, maar er is niemand die ook maar een vinger uitsteekt om deze meiden bij te staan, hun een helpende hand te bieden binnen een cultuur waarin ze zich verstikt voelen. Waar is de collectieve verontwaardiging ?

Nauman Pervez JanjuaBestuurslid CNV Jongeren