Nafluiten

Enkele jaren geleden stuurde een Marokkaanse kennis zijn twee dochters naar Nederland om hier verder te studeren. Met belangstelling volgde ik hoe de meisjes hun eerste schreden zetten. Ze leerden verbluffend snel Nederlands en fietsen, en genoten van hun vrijheid. Maar wat hen tegenviel was de houding van Nederlandse jongens: „Die moeten geen Marokkaanse meisjes”, beweerde een van de twee bitter, „echt, pure discriminatie!” Op mijn vraag waaraan ze dat merkte, antwoordde ze: „Nou, op straat word ik nooit, maar dan ook nooit nagefloten.”