Brieven

Kunst is niet alleen voor elite met riant pensioen

„Die elitegroepen zonder subsidie zijn niet zielig” schrijft Pim Stegenga over de kunstsector (Opinie&Debat, 4 augustus). Hoe komt hij erbij culturele bagage te koppelen aan de riante pensioenen en bonussen van de „elitegroepen” die liefhebbers van kunst zijn? Ik ben een liefhebber. Behoor ik daarom tot de elite? Prima! Alleen, ik had een eenvoudig baantje. Ik heb geen riant pensioen. Ik heb nooit een bonus opgestreken.

Stegenga zet de zieligheid van de kunstsector af tegen die van een allegaartje: mensen in zorginstellingen, bij het onderwijs, bij de politie of de ambulance. Onzinlogica. (Is jouw huis afgebrand? Man, denk eens aan al die terminale patiënten! Die zijn er pas erg aan toe!)

Artistieke en culturele meerwaarde blijkt juist niet uit wat iets kost, maar vooral uit wat wij verliezen als het er niet meer is. Het is een misverstand dat de behoefte van het publiek de kunstenaar van een boterham zal voorzien, dat er voor kunst altijd naar rato is betaald of dat subsidie iets van deze tijd is.

Alexander Jansen

Musicoloog, Huizen

Ook in West-Utrecht stemmen ze GroenLinks

Utrecht is volgens Bastiaan Bommeljé een stad verdeeld in een rijk en een arm deel (Opinie&Debat, 4 augustus). Het spoor scheidt volgens hem het arme Westen van het rijke Oosten, waar in het Oosten vooral GroenLinks stemmende yuppen op terrassen verblijven en in het Westen mensen in een ‘kansloos isolement’ tussen het asbest leven. Dat is een karikatuur. „In Utrecht zit een gekke stad verborgen”, dichtte Gerrit Komrij ooit, maar zó gek als Bommeljé denkt nou ook weer niet.

GroenLinks heeft in de Domstad een grote aanhang. Ook in veel van de westelijke wijken is het de grootste partij. Dat de terrassen in het centrum het zwaartepunt van het beleid zijn, is een lollige dichterlijke vrijheid. Daar win je geen verkiezingen mee. GroenLinks is in Utrecht de grootste omdat we ons inzetten voor een sociale stad. Prioriteit aan armoedebestrijding, tolerantie, diversiteit, schone lucht en duurzaamheid is niet voorbehouden aan welgestelden en wordt niet bepaald door een willekeurige en denkbeeldige lijn dwars door de stad.

Frits Lintmeijer en Mirjam de Rijk

Wethouders GroenLinks in Utrecht