Bokssters zijn vuriger dan boksers

Na een jarenlange lobby betraden boksende vrouwen voor het eerst de olympische ring. Boksicoon Lucia Rijker sprak van ‘één van de mooiste dagen van mijn leven’.

De Amerikaanse Claressa Shields tijdens haar duel met de Kazachse Marina Volnova in de halve finale in de klasse tot 75 kilogram. Foto Reuters

Wie wil weten wat de bokssters hebben losgemaakt bij hun olympische debuut zoekt vandaag op internet naar de entree van de Ierse Katie Taylor. Geen probleem, die is gisteren massaal met mobieltjes opgenomen. Het kabaal van de duizenden Ieren op de tribunes bij het EK van deze zomer in Polen en Oekraïne was er niets bij. En in tegenstelling tot de beperkte voetballers, beloonde Taylor de groene invasie van Londen met de titel.

Met drie zinderende finales werden vijf dagen van olympisch vrouwenboksen besloten. Het IOC was, met 36 bokssters verdeeld over drie gewichtsklassen, voorzichtig begonnen. Maar de uitverkochte ExCel Arena zuchtte deze week onder de roffelende voeten – niet alleen van op hol geslagen Ieren. Boksspecialisten prezen bijna verbaasd de techniek en fitheid van de vrouwen, columnisten roemden de sportiviteit van de verliezers in de ring.

Nog voor de eerste partij pleitte Wu Ching-Kuo, voorzitter van de wereldamateurboksbond (AIBA), voor uitbreiding van het vrouwenboksen over vier jaar in Rio de Janeiro. De Taiwanees heeft een goede onderhandelingspositie als nieuw lid van het executive board van het IOC, het hoogste bestuursorgaan. Wu: „Als het positief verloopt, ben ik met drie gouden medailles voor vrouwen, tegenover tien voor mannen, verplicht te vechten voor meer.”

De finaleavond werd ingeluid met een huldiging van Battling Barbara Buttrick, ooit voor vulgair versleten. De nu 82-jarige, blakende Britse bokste in de jaren veertig met haar blote vuisten op kermissen in het hele land. Voor fatsoenlijke tegenstand vocht ze vooral met mannen. Ze emigreerde begin jaren vijftig naar de Verenigde Staten, waar boksen voor vrouwen niet verboden was en ze als prof een wereldtitel zou winnen. De Britse amateurboksbond hief zijn verbod voor vrouwen pas in 1996 op.

Zestien jaar na dato zat Buttrick op de eerste rij te glimmen bij de gevechten tussen de moderne pioniers van haar sport. Ook het Nederlandse boksicoon Lucia Rijker (44), tweevoudig wereldkampioen boksen en viervoudig wereldkampioen kickboksen, was vanuit de VS overgekomen voor de finales. Ze is een van de voorvechters geweest voor de olympische status. „Het was heel emotioneel. Eén van de mooiste dagen van mijn leven”, stelde ze.

Voor Rijker voelde het alsof haar kind volwassen werd en straalde als nooit tevoren. „Ik heb nog geprobeerd voor de Spelen documentaires over het vrouwenboksen te maken, maar niemand had belangstelling. HBO niet, andere stations ook niet. En NBC wilde alleen maar mannen als commentator. Ik dacht: eigenlijk moet ik naar Londen. Ik heb de kar niet voor niets helpen trekken.”

De symboliek was voelbaar toen uitgerekend een Britse het eerste olympische boksgoud behaalde. Voor vlieggewicht (-51 kg) Nicola Adams voelde de zege als een sprookje. Ze heeft haar tienerjaren opgeofferd voor de sport waarvan ze houdt, maar waarover velen twijfels hadden of hebben. Zo zei de Britse vuistvechter Amir Khan vier jaar geleden in Peking: „Diep van binnen vind ik dat vrouwen niet horen te vechten. Het kan heel pijnlijk zijn.” Nu zat ook hij lachend langs de ring.

De lichtgewichten (-57 kg) kregen met de Ierse Taylor de gedoodverfde winnares. Ze is als viervoudig wereldkampioen een rolmodel voor jonge bokssters en speelde met haar kwaliteiten een belangrijke rol in de olympische lobby. Taylor zag in voorbereiding op ‘Londen’ de Ierse liefde voor de bokssport terug in een overheidssubsidie van 24.000 euro voor de renovatie van de boksschool waar haar vader haar traint. Een worstenfabrikant legde de ontbrekende 7.000 euro bij elkaar voor het sanitair.

Claressa Shields, winnaar in het middengewicht (-75 kg) was deze Zomerspelen de Amerikaanse bokshoop, nadat alle negen mannen uit de VS vroegtijdig waren uitgeschakeld. Haar tactiek – in de touwen stoten afweren en dan zelf hard toeslaan – is in eigen land al vergeleken met die van Muhammad Ali, maar haar voorbeeld is Sugar Ray Robinson. Als ze eens een slechte dag heeft, bekijkt ze beelden van de veelzijdige bokser die wereldtitels aaneenreeg.

In Shields’ gewichtsklasse zou eigenlijk ook een Nederlandse hebben gebokst. Nouchka Fontijn won dit voorjaar de nationale concurrentiestrijd van Marichelle de Jong, maar wist zich in mei, bij de WK in het Chinese Qinhuangdao, niet te plaatsen voor de Zomerspelen. Ze zal zich voor de televisie hebben verbeten.

Met het debuut van de bokssters heeft Londen de primeur van de eerste Zomerspelen waarbij in elke sport mannen en vrouwen deelnemen. „De vrouwen zijn veel vuriger dan de mannen”, vindt Rijker. „Ze hebben 125 jaar in te halen. Dit zijn echte topsporters. Niemand staat met het hoofd naar beneden met de armen in het rond te zwaaien. De belangstelling is geweldig. Ik zag kleine meisjes in de gevechtspose op de foto gaan. Fans droegen T-shirts van de bokssters. Dit is niet meer te stoppen.”