Column

Appke

Omdat iedereen liever naar Mart Smeets kijkt dan naar RTL heeft Rick Nieman in Londen de beetje flauwe bijnaam Rick Niemand gekregen. Ondertussen begrijp ik ook dat heel Nederland zich doodergert aan Mart.

Vooral De Telegraaf is een hetze tegen de goede oude Smeets begonnen. En De Telegraaf weet hoe je televisie moet maken. Dagelijks spat, vonkt en zindert Half Acht Live op Nederland 3. Maar waarom tegen Mart? Mart doet niets anders dan anders. Hij is al honderd jaar zijn eigen hoofdgast, stelt net als altijd antwoorden in plaats van vragen en is totaal wars van humor. Behalve afgelopen donderdag. Toen vroeg hij met zijn imposante lijf aan minister Schippers of zij ook niet vindt dat er in Nederland meer bewogen moet worden.

Mijn oude, bij ons inwonende tante begon zo hard te lachen dat ze onmiddellijk haar incontinentieluier moest vervangen. Maar die waren op. Mijn tante hoort bij de druppelkudde van Achmea en zoals u weet zijn de besjes door de zorgverzekeraar op urinewegpoetskatoenrantsoen gezet. Dit alles onder het motto: Het zal ons een zorg zijn!

Eerlijk gezegd wist ik niet dat mijn tante druppelde. Dat is iets tussen haar en haar huisarts. Ik hoorde het van een Tena-lady, die ons daar afgelopen dinsdag over belde. Die belde net op het moment dat Epke zijn onnavolgbare olympische zwaantjes begon te maken. Ik vroeg hoe de lieverd aan ons geheime nummer kwam. Dat had ze van onze apotheker gekregen.

De Tena-lady begon onmiddellijk over het urineverlies van mijn tante. Ik vroeg of de Tena-lady arts was omdat het in dit geval om gevoelige medische informatie ging. Dat vond ze gelul. Daarbij belde ze niet namens Tena, ook niet namens Achmea, maar namens de apotheker die zelf te lui en te krenterig was om een paar vragen aan mijn tante te stellen. De info ging naar de apotheker en dus zat het wel goed.

Het meisje vroeg of ik de cabaretier was. Dan had ze namelijk een leuke grap: De Nederlandse bejaardenberg verliest dagelijks zo veel urine dat je bijna kan spreken van de Ziekte van Pompen! Of ik hem leuk vond? Ze had hem van haar chef. Die had heel veel van dit soort mopjes. Een drol naast de wc was een drukfout! Zo kon ze nog wel een uurtje doorgaan. Toen vroeg ze of mijn tante thuis was. Ik legde uit dat zij haar scootmobiel naar de scootmobielcarpoolplaats aan het brengen was. Achmea vond de scootmobiel te duur, vandaar het poolen. Of ze later terug mocht bellen?

Ik zei dat mijn tante nooit aan de telefoon kwam omdat ze bang was dat ze of genaaid werd door een gladjakker van Tele2 of door een engerd van Pretium, die haar een abonnement voor het leven in haar oude maag wilde splitsen, of door iemand van een uitvaartverzekering of…Toen onderbrak de Tena-lady mij met de vraag of mijn tante misschien geïnteresseerd was in andere producten uit het rijke Tena-assortiment. Ik zei dat ik nog een leuk grapje voor haar chef had. Dat Achmea beter zijn naam kon veranderen in Achmea Culpa. Die snapte ze niet.

Ondertussen was Epke klaar. Ik had hem totaal gemist. En dat allemaal door die Tena-muts, die zei dat ze op moest hangen. Ze werd steekproefsgewijs in de gaten gehouden en als de chef hoorde dat ze gezellig met een cabaretier zat te babbelen dan kon ze het wel schudden. De kans was klein want de chef was in Londen. In het Holland Heineken House. Een sponsoruitje! Hij had namelijk zijn target gehaald. Tien miljoen luiers weggezet. Toen hing ze op.

Ik vertelde mijn tante wat ik van haar wist omdat de Tena-lady gelekt had. Gelekt namens de apotheker en Achmea.

„We gaan Epke kijken”, lachte mijn tante het gevalletje weg, „ik wil hem zien zwieren, zwaaien, swingen en zweven. En niks anders wil ik meer zien. Tot mijn dood alleen maar Epke. Die onnavolgbare vrolijke jongen! Ik zet hem op mijn computer! Als Appke!”