‘We hebben nog helemaal niks’

Richard Schuil kan nog altijd de tweede volleyballer worden die een olympische medaille wint in de zaal en het zand. Ondanks een nederlaag in de halve finale.

De Duitser Jonas Reckermann bij het beachvolleybal tegen Richard Schuil en Reinder Nummerdor. Foto Reuters

Richard Schuil (39) wil niets liever dan zijn loopbaan zestien jaar na het olympisch volleybalgoud van Atlanta besluiten met een medaille. Maar meer dan brons zal dat niet zijn bij zijn vijfde Zomerspelen. De beachvolleyballer verloor vannacht met Reinder Nummerdor in de stromende regen kansloos van de Duitsers Jonas Reckermann en Julius Brink (21-14 en 21-16). Zijn eeuwige glimlach bleef. „Maar als een boer met kiespijn.

De beachvolleyballers hebben in Londen een groeiende schare supporters. Steeds meer Nederlandse sporters zijn klaar met hun eigen discipline en geven zich over aan olympisch toerisme. De feestsfeer bij de Horse Guards Parade, voor Buckingham Palace, heeft daarbij een enorme aantrekkingskracht. Zwemmers, tafeltennissters en roeiers kwamen al een kijkje nemen bij de wedstrijden, vanwege Amerikaanse televisiebelangen in de avond gespeeld.

Ze zagen Schuil en Nummerdor maandag in de kwartfinales winnen van de Italianen Daniele Lupo en Paolo Nicolai. Een mentaal belangrijke zege, want vier jaar geleden verloren ze bij de laatste acht verrassend van de Braziliaanse Georgiërs Geor en Gia. „Maar het slechte gevoel over Peking ben ik nog niet kwijt”, zei Schuil. „We hebben nog helemaal niks. We moeten eerst nog een wedstrijdje winnen.”

Het Duitse tweetal liet de Nederlanders gisteren echter geen enkele kans. Nummerdor wist de bal nauwelijks langs de twee meter lange Reckermann te krijgen. Andersom kon Schuil de klappen van Brink niet verwerken. Na twee punten zag ik het al’’, zei Schuil over het niveauverschil. „Ze waren vandaag gewoon beter.’’

De Duitsers zijn ook jonger en oogden fitter. Waar Schuil na de wedstrijd tegen de Italianen vertelde dat hij slechts koude voeten had, leek hij nu verkleumd in de regen. Leeftijd kan een probleem zijn voor Schuil en de vier jaar jongere Nummerdor, stelde een van de vaste speakers voor de wedstrijd. Het beachvolleybal is geprofessionaliseerd en heeft ook jongere tweetallen die niet in de zaal zijn begonnen en een optimale fysieke conditie tegenover ervaring stellen. Schuil: „Ik merk dat ik ouder word. Eén keer moesten we om zes uur opstaan. Toen was ik wel stram.”

Nog één kans hebben Schuil en Nummerdor op een olympische medaille in de sport die ze in Nederland op de kaart hebben gezet. Waar de Duitsers donderdag in de finale de Braziliaanse wereldkampioenen Emanuel en Alison treffen, stuiten de Nederlanders op Janis Smedins en Martins Plavins uit Letland. Schuil en Nummerdor verloren in de laatste groepswedstrijd van dat duo, al stond toen niets op het spel.

Schuil hoefde in Londen niet eens per se goud te winnen, vertelde hij al na de overwinning in de kwartfinales. Hij kan de tweede volleyballer zijn na de Amerikaan Karch Kiraly met een olympische medaille in de zaal en het zand. Alles moet daarvoor wijken. Zo slaapt Schuil niet meer in het olympisch dorp. De in Amsterdam wonende Fries heeft rumoer nodig, niet de saaiheid van zich voorbereidende sporters.

De ongecompliceerde Schuil stopt volgend jaar op zijn veertigste. Nummerdor zou dat graag anders zien. De wedstrijd om het brons zal morgen hun finale optreden zijn.