Rondreizen met rolletjes bankbiljetten in je rugzak

Wie een paar jaar geleden een goedkope strandvakantie naar Isla Margarita boekte, zou bijna vergeten dat het eiland bij Venezuela hoort. Resorts en grote hotelblokken te over op het dorre eiland met prachtige, witte stranden. De vele restaurantjes hebben een identieke kaart en interieur, aangepast aan de smaak van de West-Europese toerist. Maar die toeristen zijn er nu ver te zoeken.

De Europese luchtvaartmaatschappijen vliegen niet meer op het eiland. En zonaanbidders op zoek naar een strandvakantie zonder gedoe kijken liever verder dan dat ze een overstap maken in Venezuela’s broeierige hoofdstad Caracas. Bovendien is de nog paradijselijke archipel Los Roques het nieuwe zwart. En zo heb je de brede stranden van Isla Margarita voor jezelf, verblijf je voor een prikkie in een leeg luxe hotel en kun je fijn afdingen op de duiktours. Maar een beetje treurig voelt het wel.

De Nederlandse, Italiaanse, Franse en vooral Duitse uitbaters van de touroperators en accommodaties zijn een van de slachtoffers van het negatieve etiket dat Venezuela kreeg opgeplakt. Het stikt van de rondbuikige prepensionado’s die vastzitten op het eiland. Jaren geleden vestigden ze zich in het paradijsje om veel geld te verdienen. Inmiddels bladdert de verf van hun investering en moeten ze hard sparen om ooit weer naar huis te kunnen.

Is Venezuela gevaarlijk? Ongetwijfeld. De eerste Europese toerist die we tegenkwamen op een rommelig busstation, moest bijkomen van een roofoverval door zes pistoleros waarbij de gids in zijn buik werd geschoten en hun jeep onklaar werd gemaakt. De Zwitser moest kilometers rennen naar de dichtstbijzijnde rancho om hulp te halen. De gids overleefde. De volgende toerist miste geld na een doorzoeking van zijn bagage door de politie. Toch is Venezuela niet veel gevaarlijker dan de meeste andere Latijns-Amerikaanse landen.

Het is algemeen bekend dat toeristen die het land binnenkomen veel geld bij zich dragen. Op straat krijg je ruim twee keer zoveel bolívares voor je dollars of euro’s dan wanneer je geld opneemt bij een bank. Zo goedkoop is Venezuela niet en tegen de officiële wisselkoers is het reizen ronduit duur. En dus verstopt vrijwel iedere toerist rolletjes bankbiljetten in zijn backpack. Het zijn vooral de politieagenten en militairen die ervan profiteren.

Het reisboek Footprint waarschuwt: houd bij een doorzoeking van je bagage de politie als een havik in de gaten. Het komt regelmatig voor dat ze drugs ‘planten’ in je tas. Alleen met een fikse som smeergeld kom je onder vervolging uit. Tijdens de lange busritten kom je regelmatig checkpoints tegen en zijn het vooral de gringos die eruit worden gepikt.

Niet elke toerist die afreist naar Venezuela zal het volledige reisbudget in contanten mee durven brengen. En daar komen de vele Europese pioniers goed van pas. Voor een kleine meerprijs maak je je euro’s over naar hun Europese rekening en krijg je de bolívares tegen straatwaarde.

Hoe minder je hoeft te denken aan het pak geld in je tas, hoe meer je van Venezuela kunt genieten. Van de trendy rooftopbars in Caracas, van de vele wilde dieren en sportende schoolklasjes in het enorme Parque del Este (gratis toegankelijk, naar socialistisch model), van de kleine barretjes met heerlijke koffie en van de dominospelende oude mannen op de snikhete pleinen. De truc is om de stenen zo hard mogelijk op tafel te slaan.

Het eten is minder genieten: Venezuela heeft zeker tegen backpackersbudget een vette, saaie keuken. Buiten de hoofdstad is het uitgestorven op straat na zonsondergang, zelfs in de grotere steden. Onthoud overdag waar de eettentjes zitten en klop ’s avonds op de deur met het vraag of de keuken nog open is. Met een beetje geluk eet je in een bedompt hok onder een schreeuwende televisie.

Venezuela heeft veel te bieden, zoals de cowboys op de uitgestrekte Llanos in het westen, natte tochten naar Conan Doyle’s The Lost World (dat hij baseerde op de tafelberg Roraima). En vergeet de hoogste waterval ter wereld niet te bezoeken. De Angel Falls (979 meter) bereik je uitsluitend via tours, na een trillende vlucht in een afgeschreven Cessna en een bootrit tussen de machtig oprijzende tepuis.

Hoe blij kun je zijn wanneer de wolken even wegtrekken en de top van de waterval zichtbaar wordt.