Een scootmobiel kun je ook delen

Scootpoolen is de toekomst, als het aan het Groningse Bellingwedde ligt. Het bespaart de gemeente enkele tienduizenden euro’s. „Het draait om efficiency.”

De gemeente Bellingwedde in Groningen (9.200 inwoners) wil dat ouderen scootmobielen gaan delen. Naar verwachting is het de eerste van een reeks bezuinigingsmaatregelen. Zorgwethouder Marja Bos (GroenLinks) legt uit waarom de ingreep nodig is.

Hoe is het idee ontstaan?

„Bellingwedde is een vergrijzende plattelandsgemeente. Wij proberen de zorgkosten te beperken, omdat wij niet uitkomen met de middelen van het rijk. Samen met onze partners – woningcorporaties, kerken, mantelzorgers, stichting welzijn – zijn wij onlangs rond de tafel gaan zitten om te zoeken naar slimme oplossingen. Toen duidelijk werd dat veel bejaarden van het plaatselijke zorgcentrum hun scootmobiel in een hoek laten staan, ontstond het idee het aantal scootmobiels te beperken. Als je goed plant is het te doen: twee ouderen die boodschappen doen of bekenden bezoeken met dezelfde scootmobiel.”

Hoeveel wordt er met de maatregel bespaard?

„Ik schat dat er enkele honderden scootmobielen in Bellingwoude staan. Die worden, op aanvraag, door de gemeente ter beschikking gesteld in het kader van de Wet maatschappelijke ondersteuning. Een scootmobiel kost een paar duizend euro. Stel dat we het scootmobielarsenaal met een achtste kunnen terugbrengen, dan hebben wij het over een besparing van enkele tientallen duizenden euro’s. Voor een plattelandsgemeente is dat een behoorlijk bedrag.”

Gaat u, net als sommige autodeelbedrijven, met intekenlijsten werken?

„Ja. Je zou het ook kunnen vergelijken met het wittefietsenplan van vroeger. Je zet fietsen neer waarvan iedereen gebruik kan maken, zo lang de rijtuigen maar netjes worden terug gezet in de daarvoor bestemde stallingen. Zelf vinden we het plan overigens niet zo bijzonder. Vervoermiddelen worden wel vaker gedeeld, alleen gaat het nu om een bepaalde leeftijdsgroep.”

Het plaatselijke zorgcentrum is enthousiast over het plan. Kijk ook eens kritisch naar de elektrische rolstoelen en rollators, zeggen ze daar.

„Je kunt inderdaad aan meer van dit soort maatregelen denken. Zo worden er in Bellingwedde iedere ochtend leerlingen naar school gebracht. Die busjes gaan weer leeg terug. Waarom zou je daar geen ouderen mee kunnen vervoeren? Of, beter: ouderen én kinderen in dezelfde bus stoppen. Bijkomend voordeel is dat er spontaan gesprekken tussen de verschillende leeftijdsgroepen ontstaan. Uit eerdere ervaringen met ouderen in peuterspeelzalen blijkt dat dat een positief effect heeft op het welbevinden van bejaarden. Verder zou de gemeente het ook goed vinden als vrijwilligers beter met elkaar samenwerken. In Bellingwedde werken honderden vrijwilligers, bij tal van organisaties. Zij zorgen ervoor dat ouderen zich minder eenzaam voelen en actief deelnemen aan de samenleving. Als vrijwilligers hun krachten bundelen, kan dat proces worden geïntensiveerd. En ja, dat levert vast besparingen op.”

Is dit het toekomstbeeld van de zorg?

„Gemeenten en zorginstanties ontkomen er niet aan meer met elkaar samen te werken. Efficiency, daar draait het tegenwoordig om. Maar we moeten er wel voor waken dat mensen aan de onderkant van de samenleving de dupe van dit soort maatregelen worden. Op een gegeven moment is de boel uitgekleed. Dan is het klaar.”