Brieven

Help! Wij willen geen hoer genoemd worden

Wij vrouwen worden verbaal lastiggevallen. Op straat, in de supermarkt en in de metro wordt naar ons geknipoogd, gefloten en gesist. Vooral in bepaalde wijken. Het probleem is door nrc.next duidelijk in kaart gebracht (De diepte in, 1 augustus). Maar zijn die vervelende geluiden en opmerkingen van jongens en mannen nou het werkelijke probleem? Is het grootste probleem niet het feit dat wij niet reageren en alles gelaten over ons heen laten komen?

Uit een overzicht met ervaringen van voornamelijk vrouwelijke lezers (Opinie, 2 augustus), klinkt de volgende boodschap: Help ons! Wij willen niet dat mannen ons hoer noemen! Wat willen de schrijfsters van deze stukken hier precies mee bereiken? De inzendingen lijken vooral pogingen om elkaar in nare ervaringen te overtreffen en het vervelende gevoel met elkaar te delen. Maar is deze slachtofferrol niet de kern van het probleem en onze grootste bron van frustratie?

Zoals enkele schrijfsters terecht opmerken zijn de opmerkingen niet persoonlijk. Wat echter wel persoonlijk is, is de wijze waarop wij hierop reageren. Als wij jongens van veertien, vakkenvullers in de supermarkt of zakenmannen op straat negeren als zij ons beledigen, zegt dat iets over onszelf. Over onze angsten, over onze passiviteit en misschien wel over onze onbewuste rolopvattingen.

Wij voelen ons woedend, omdat we niet voor onszelf opkomen en niet omdat een willekeurig iemand ons nafluit. De oplossing voor dit probleem is daarom wellicht simpeler dan het lijkt: wij moeten onze frustratie afreageren op de fluiters en sissers in kwestie. Hiermee zal het aantal keren dat wij hiermee te maken hebben wellicht niet afnemen, maar halen wij onszelf niet naar beneden door dit gedwee te ondergaan. Wij alleen kunnen onze eigenwaarde hoog houden, dus waar wachten we nog op?

Evelien VosAmsterdam

Knijp mannen in billen

Waarom is vrouwonvriendelijke gedrag van mannen zo normaal? Het is toch raar om te denken dat vrouwen het leuk vinden om gezien te worden als lustobject? Zo raar is dat niet, blijkt als je de televisieprogramma’s en reclameposters ziet die vrouwen als lustobject portretteren. Je kunt met een deodorant in een villa terechtkomen vol met vrouwen die halfnaakt een overhemd aan het strijken zijn. Je kunt erop rekenen dat als je een Coca- Cola Zero-flesje opent er spontaan geile vrouwen op je af komen. Deze reclames geven weer dat de vrouw alleen maar seks wil en zoveel en zo snel mogelijk. En ook in zogenaamde ‘real life’-programma’s zijn vrouwen vaak alleen maar op seks uit en willen ze het liefste dat mannen hun alle hoeken van de kamer laten zien (en dit krijgen wij weer te zien op tv). Het is ongelofelijk! Meiden zeggen op de tv (om half acht ’s avonds!) dat ze wel een natte poes krijgen van ‘die gast’. ‘Die gast’ heeft nog helemaal niets gedaan! Mannen denken dat een vrouw altijd en alleen maar wil, zeker als ze schaars gekleed is. Ja, en dan hoef je je als man niet meer elegant te gaan gedragen of de vrouw verleiden in bed.

De Dolle Mina’s losten dit op hun eigen bijzondere manier op. Zij draaide de rollen om. Vrouwen gingen fluiten naar mannen en in hun billen knijpen. De mannen vonden dit helemaal niet goed, helemaal niet fijn en zelfs intimiderend. Goh, wat een toeval. Het is ook intimiderend. Toch hebben we te lang rondgelopen met het feit dat dit juist wél kan!

Bij deze roep ik alle vrouwen op om de Dolle Mina in ons te vinden en actie te voeren! Fluit naar alle mannen en knijp in hun billen! Schreeuw om hun telefoonnummer, lik je lippen af! Voor de ervaren feminist: ga er maar op in. Als een jongen van 13 roept om een pijpbeurt, loop maar op hem af: is goed jongen, bij jou thuis of bij mij? ’s Kijken hoe hard die jongen kan rennen.’

Emma GriblingUtrecht

Vrouw moet tegen stootje kunnen

Meisjes in grote steden worden bijna dagelijks lastiggevallen op straat, meldt nrc.next. Ik verbaas me nogal over de wel erg politiek correcte discussie over dit onderwerp. We horen al jaren hoe sterk en succesvol vrouwen zijn, maar diezelfde vrouwen zijn blijkbaar niet in staat zich te weren tegenover mannen die zich verbaal onheus gedragen. Wat al te gretig nemen deze vrouwen een slachtofferrol aan. Zijn al die verhalen over sterke vrouwen dus vooral sterke verhalen?

Na honderd jaar vrouwenemancipatie mogen we van de moderne, goedopgeleide vrouw toch verwachten dat ze tegen een stootje kan en niet gelijk begint te piepen als een man haar onwelwillend bejegent.

Je kunt als samenleving de vrouw ook te veel willen beschermen, en zij kan hierdoor juist zwakker en kitteloriger worden. Zoals ouders tegenwoordig hun kinderen ook te veel beschermen, waarvan kinderen ook niet sterker worden.

Adriaan SlooffArnhem

Wij schelden moslims toch ook niet uit?

Ik wilde de film van Sofie Petersen over seksuele intimidatie in Brussel ook weleens zien.

En inderdaad: veel onbeschoft tot regelrecht zeer bedreigend gedrag van met name Noord-Afrikaanse jongeren.

De volgende hit op YouTube was het commentaar op Femme de la rue door Abu Haniefa van Sharia4Belgium, die de film als een aanval op de Islam beschouwde. Daarmee expliciet bevestigend dat dit misdadige gedrag door moslims wordt gepleegd.

Haniefa concludeert dat „die meisjes er als hoeren bijlopen” en dat hij en zijn medemoslims zich het recht mogen toe-eigenen zich te misdragen.

De kwestie is natuurlijk dat we in een democratie, binnen een aantal kaders, zekere vrijheden genieten.

Zoals de vrijheid ons naar eigen inzicht te kleden, weer binnen genoemde kaders. Zo geniet Abu de vrijheid ongeschoren rond te lopen in een gewaad en met een zotskap op. Hij wordt daar op straat niet over uitgejouwd.

Ronald LermerBergschenhoek

Langbestuurboete

Het is officieel. De langstudeerboete is erdoor. Of ik even 3.000 euro extra wil betalen voor mijn vijfde studiejaar. Ook de rechter vond dat te lang boven boeken hangen moet worden beboet, zelfs als je al jaren ingeschreven staat en lang geleden plannen hebt gemaakt op basis van de toen geldende regels.

Goed, het kost onze samenleving inderdaad geld als studenten zich meer met bier zuipen dan met hard studeren bezighouden. Daar kunnen we een boete tegenover zetten. Maar laten we die logica dan ook toepassen op ons kabinet. Hoeveel kost het de samenleving als onze landbestuurders er elke paar jaar het bijltje bij neerleggen? Ik stel voor dat we dan ook deze bestuurvertraging beboeten.

Dus of ieder Tweede Kamerlid voortaan even het dubbele van zijn of haar jaarsalaris wil potten bij elk gevallen kabinet. Dank!

Jorijn SmitUtrecht