Holl en Jansen gloriëren op Delfts festival

Klassiek

Delft Chamber Music Festival. Gehoord: 3, 4, 5/8 in Prinsenhof Delft. T/m 12/8. Inl.: delftmusicfestival.nl. **** (festival); ***** (Robert Holl/Rudolf Jansen)

‘Op reis!’ is het thema van het 16de Delft Chamber Music Festival van violiste Lisa Ferschtman. Reizen over de wereld, reizen in de tijd. Het is een dankbaar thema, onderverdeeld in concerten als ‘de Oriënt-Express’, ‘In de tijdmachine’ en ‘Heimwee’. Componisten nemen immers de luisteraar vaak mee naar exotische landen en tonen zich melancholiek over het verleden. Musici zijn ook altijd op reis, op zoek naar publiek.

De openingsavond leverde al een uniek hoogtepunt op met een fenomenaal recital van de bas Robert Holl, een monument van de Nederlandse zangkunst, begeleid door de voortreffelijke pianist Rudolf Jansen. Het was het eerste optreden van Robert Holl na zijn genezing van een ernstige ziekte, waardoor hij begin dit jaar zijn debuut bij De Nederlandse Opera moest afzeggen.

Moeiteloos ging het niet, maar juist de extra expressiviteit, dat soms bijna ontploffen van de opgebouwde spanning en emotie, maakte des te meer indruk.

Holl, zijn ogen bijna steeds gesloten, stond daar als Homerus, een bebaarde boodschapper uit lang vervlogen tijden, een blinde bard, zingend over verre landen. Zoals in Schuberts lied Der Wanderer an den Mond: ‘Ich wandre fremd von Land zu Land, So heimatlos, so unbekannt; Berg auf, Berg ab, Wald ein, Wald aus, Doch bin ich nirgend, ach!, zu Haus.’

Veertien liederen van de gekwelde Schubert en de wat lichtere Schumann zong Holl. Drie liederen van Ernst Schandl, over de schoonheid van de Wachau-streek langs de Donau, waar Holl zelf woont, bleven onuitgevoerd. Die klonken zondag alsnog, tijdens een tweede recital na liederen van Hugo Wolf. Holl zong toen veel vrijer en luchthartiger, vrijwel terug in oude glorie.

Opmerkelijk waren ook de optredens van fluitiste Marieke Schneemann, die graag wil breken met wat conventies. Zo speelde ze Syrinx voor fluit solo van Debussy met een slanke, vibratoloze toon. En ze zong Sequenza III van Luciano Berio, een uiterst lastig stuk met een in duizend scherven en splinters gevallen tekst. Schneemann, die ooit twee zanglessen kreeg, realiseerde dit uitstapje uit de fluitkunst met verbluffend vertoon van vocale virtuositeit.

Artistiek leidster Liza Ferschtman speelt tot en met zondag gedreven mee tijdens veel concerten van haar muzikale vrienden. Het festival biedt zeer hoog niveau en zo klonk muziek van Mendelssohn, Dohnányi, Brahms, Chausson, Beethoven, Strauss en Korngold in sterke en intense uitvoeringen.