Brieven

Mijn dagen als vrouw brachten mij respect bij

In de discussie over de intimidatie van vrouwen in de publieke ruimte heb ik een voor mij leerzame ervaring toe te voegen. We schrijven ruim twintig jaar geleden, in het dorpje Eygelshoven, Zuid-Limburg. We zijn bezig met de voorbereidingen van carnaval als mijn zus een lumineus idee krijgt. Omdat carnaval om de omkering van de werkelijkheid draait, lijkt het haar leuk als ik word getransformeerd tot vrouw. Na wat lichte druk ga ik overstag. Voor ik het weet, zit ik in de make-upstoel. Jurken worden uitgezocht en bh’s gevuld met zakdoekjes. We moesten er allemaal erg om lachen, maar grappig was het niet bepaald.

Als snel bleek dat de transformatie goed was gelukt, op een manier waarop ik totaal niet was voorbereid en die mij als jonge knul veel leerde. In de drie dagen dat ik als ‘vrouw’ door het leven ben gegaan, werd ik in mijn billen geknepen, kreeg ik opmerkingen naar mijn hoofd („zeg meisje, wat sta jij hier zo alleen mooi te wezen?”) en oneerbare voorstellen van brave huisvaders en dikbuikige mannen op leeftijd. Gelukkig had ik een wapen waarmee ik die mannen kon afwimpelen: mijn stem.

Maar vrouwen hebben meestal geen donkere mannenstem en kunnen evenmin na drie dagen hun kleding inwisselen voor een mannentenue. Dit zou ook niet nodig moeten zijn. Jongens moet op de middelbare school worden geleerd dat ze heus hun interesse in een vrouw mogen laten blijken, maar dat fluiten, naroepen en betasten bijna altijd ongewenst is en behoorlijk intimiderend kan overkomen. Een klein rollenspel in de klas zou wonderen doen. Als ze het echt niet begrijpen, stuur ze dan maar naar het carnaval – als vrouw.

Stefan Heijendael

Pijnacker

Wij SGP-vrouwen hoeven niet te worden bevrijd

Wij – drie jonge, studerende en werkende vrouwen, actief bij SGP-jongeren – zien niet in waarom de recente uitspraak van het Europees Hof voor Rechten van de Mens ons een bevrijding zou moeten bieden. Met deze uitspraak bekrachtigde het Hof de Hoge Raad, die vorig jaar oordeelde dat de SGP het VN-Vrouwenverdrag schendt door vrouwen niet toe te laten op de kieslijst. In zijn uitspraak verheft het Hof gelijkheid boven vrijheid. Dit is een verregaande politieke visie, waarvoor amper onderbouwing is in de uitspraak.

Vrouwen staan niet op de lijst vanuit een op de Bijbel gefundeerde overtuiging dat de verantwoordelijkheid van de vrouw een andere is dan die van de man. Uit diverse bijbelteksten kan worden afgeleid dat een politieke functie voor de man is weggelegd. Ons geloof in God is het fundament voor ons leven als christen. Ons geloof en onze wereldvisie maken deel uit van onze identiteit.

Wij vinden dat er voorzichtig moet worden omgegaan met dit religieus gefundeerde standpunt. Het is waar dat er ook binnen de partij verschillend wordt gedacht over het vrouwenstandpunt, maar de juistheid van het standpunt is voor ons van ondergeschikt belang. Wat ons raakt, is de inperking van de mogelijkheid om op een eigen manier christelijke politiek te voeren. Als wij ergens van moeten worden bevrijd, is het van de inperkende uitspraak van het Hof, die ons de ruimte ontneemt om een politieke partij in te richten naar eigen inzichten.

Berna de Ruiter, Corry-Anne Everse en Anneke Schaap

Respectievelijk De Bilt, Nijmegen en Ede