Column

Pompe of verzuipen?

Een aantal Nederlandse toneelgezelschappen hoorde deze week dat ze geen geld meer krijgen. Irritant, maar niet onoverkomelijk. Ze acteerden heel keurig dat ze dat vreselijk vonden, maar dat hoort bij het toneelstukje. Acteurs weten beter. Die acteren zo vaak tegen collega’s dat ze het mooi vonden wat de ander die avond deed, terwijl het gruwelijk en amateuristisch was. Later in de auto zeggen ze dat tegen hun vrouw of in de kroeg tegen hun vrienden. Voortaan moet een aantal toneelspelers acteren zonder centen van de overheid. Nou en? De rest van het land doet dat al jaren. Hoeren faken een orgasme bij hun klanten zoals vrouwen dat al eeuwen bij hun eigen mannen doen. Schoonheidsspecialistes zeggen tegen verfrommelde Gooise mormels dat ze er goed uitzien. Trainers roepen tegen kansloze kneuzen dat ze best goud kunnen halen. De trainer wil namelijk zijn baan niet kwijt, sterker: hij wilde ook naar Londen. En iemand van een platenmaatschappij moet regelmatig tegen Gordon acteren dat hij best mooi zingt, zoals ook diverse abominabele, doch goed verkopende schrijvers van hun uitgever te horen krijgen dat het interessant is wat ze maken. En wat zeg je tegen een columnist die je maar zeer middelmatig vindt? Hoeveel wordt er tegen kunstenaars gejokt op vernissages? Het gaat de hele dag door. Muisgrijze boekhouders krijgen van kledingverkopers te horen dat het futloze pak hen afkleedt, terwijl aannemers tegen klanten liegen dat het een feest was om hun huis zo schitterend te mogen verbouwen. Zelden hebben ze zoiets spuuglelijks moeten metselen, maar dat zeg je niet tegen je klant. Psychiaters zeggen ook niet tegen zeikwijven dat ze zeiken. Ben je gek? Tot volgende week mevrouw De Vries! Dan mag u weer lekker een uurtje leeglopen met uw rijkeluisgemekker en eindeloze echtscheidingsgeneuzel.

Allemaal subsidieloos acteerwerk. Het begint al bij de ouder, die tegen de peuter zegt dat hij een mooi huis heeft getekend.

Dat acteren vind ik best. Ik doe de hele dag niks anders. Als de buurman een afgrijselijke milieuverontreinigende benzineslurper heeft, dan zeg ik dat de auto hartstikke mooi is. Des te eerder ben je van het gelul verlost. Voor je het weet sta je met een zinloze hockeykakker een kwartier van je korte leven over de voordelen van een Volvo te bazelen.

Allemaal best. Subsidieloos acteren. We doen niet anders. Maar er zullen deze week in de buurt van de Commissie van Zorgverzekeraars toch wel mensen zijn geweest die deze horken recht in hun bek hebben gezegd wat een stelletje onbeholpen stumpers het zijn? Dat je van God en alles los bent als je je überhaupt durft af te vragen of je de medicatie van kansloze patiënten met de Ziekte van Pompe moet stopzetten omdat ze te duur worden! Omdat ze in sommige gevallen wel 700.000 euro per jaar kosten. In plaats van dat ze naar de directie van de verzekeraars en farmaceuten stappen en zeggen dat die hun criminele Wassenaarsalarissen en dito Blaricumbonussen moeten inleveren omdat er mensenlevens gered moeten worden, jagen ze die arme patiënten de stuipen op hun zieke lijven door te dreigen met het stoppen van hun te dure medicijnen! Lafbekken! Gelukkig kwam gisteren het bericht van de Nationale Zorgverzekeraars, die het College publiekelijk de oren wasten. En laten die collegesukkels nou maar volhouden dat ze niets anders wilden dan de discussie aanzwengelen en absoluut niet uitwaren op het stopzetten van de medicijnen…Gelul. Ik geloof ze niet. Incompetente harken zijn het. Schaamteloze aso’s! Bestuurshooligans. Over sommige zaken moet je, zeker als gezond mens, je bek houden. We hebben de plicht om de levens van de zieken te redden. Alle toneelsubsidies en welk geld dan ook mag en moet die kant op. Voor medicijnen en onderzoek naar medicijnen! Zo en nu weer heel gauw over tot de echt belangrijke zaken: Hup Kromo!