Blauw en bloedend voor de bruidegom

Nederlanders houden niet alleen van populaire tv-programma’s, ze doen ze ook graag na. In Zoelen lijden jongemannen vrijwillig pijn, net zoals in de programma’s Jackass en WipeOut.

Horizontaal bungeejumpen, rennen aan een elastiek. Foto’s Evelyne Jacq

Het is warm, bedompt en vooral héél erg donker. De groep sopt door het kniehoge stinkende water. Af en toe klinkt een pijnkreet als iemand zijn hoofd stoot aan het lage stenen plafond. De muren voelen slijmerig. Vooraf werd gezegd dat mensen die last hebben van claustrofobie of angst in het donker beter niet mee konden gaan. Nu is duidelijk waarom.

Ik schrik als iemand plots mijn linkerhand grijpt. Mijn rechter wordt al vastgehouden door een andere held. Ik denk terug aan de waarschuwende woorden van de organisatie: „Je zult je als enige vrouw aansluiten bij een groep van ongeveer twintig uitgelaten mannen die een vrijgezellenfeest vieren. Als ze té vervelend worden, moet je mij er maar even bij roepen.” De omringende duisternis biedt de macho’s natuurlijk een perfecte gelegenheid om anoniem naar bepaalde lichaamsdelen te grijpen. Gelukkig blijft het contact beperkt tot het fijnknijpen van mijn handen.

„Allejezus, wat stinkt het hier!”, roept iemand vanuit de duisternis. Een ander antwoordt: „Dat is vast de vorige groep, die ze zijn vergeten.” Een derde stem: „Is er ook een bar hier beneden?” Na veel ‘godverdomme er ligt een ton in de weg’, ‘stelletje lijers’ en ‘je moet door een klotegat klimmen en ik zie geen hand voor ogen’, verschijnt licht aan het einde van de tunnel. Iedereen knippert een beetje beduusd bij het verlaten van het tunnelcomplex onder het gebouw. Dan worden biertjes aangerukt en sigaretten opgestoken. „Eng? Nee hoor!”

Deze donkere hindernisbaan is een uitdaging die deel uitmaakt van de middag ‘Jackass vs WipeOut’ via de Holland Evenementen Groep in Zoelen. Programmaonderdelen zijn onder andere een vrije val van zestien meter hoogte, paintballen en een kussengevecht met blinddoek. Alles mag, als het op dat moment maar pijn en de dagen erna veel spierpijn oplevert. Ronnie Rijke heeft deze dag uitgekozen voor zijn broer Arnold, die eind augustus gaat trouwen. „Waarom ik hiervoor gekozen heb? Nou, als je ‘extreme vrijgezellenfeesten’ intypt op Google, kom je hier uit.”

Een van de programma’s die vandaag nagespeeld worden is Jackass, een show waar volwassen mannen hun hand er niet voor omdraaien om poep te eten, pepperspray of tasers te testen of zich te laten afschieten met een grote katapult. Als het maar pijn doet en aanstootgevend is. Tijdens de vrijgezellendag komt dit tot uiting in een spel waarbij twee ‘vrijwilligers’ achter een muur staan, met hun billen voor een uitsparing. De andere deelnemers mogen zo hard mogelijk tennisballen tegen het achterwerk aangooien. Het eerste slachtoffer is natuurlijk toekomstige bruidegom Arnold. Hij wordt veel en hard geraakt – vooral door de aanwezige winnaar van het NK handbal – terwijl hij net nog trots zijn broek had laten zakken om de grote rode plek te laten zien die een paintballkogel op zijn rechterbil had achtergelaten. De Nederlands kampioen handballen is niet van plan zich te verontschuldigen. „Jullie roepen altijd dat het een homosport is. Nu heb ik een keer een voordeel!”

Patrick Janssen, oprichter van de Holland Evenementen Groep en bedenker van Jackass vs WipeOut, begrijpt de populariteit. „De vraag is heel groot. Vooral bij mannen is het natuurlijk belangrijk dat een vrijgezellendag een indruk voor het leven achterlaat. Ze moeten jaren later nog tegen elkaar kunnen zeggen: ‘Weet je nog, tóen, met je vrijgezellenfeest?’. Dat bereik je niet met een pretpark of een avondje bowlen. Bovendien kunnen ze zo even kijken of iemand stevig in zijn schoenen staat.” De populariteit heeft volgens Janssen ook te maken met het actuele karakter van het evenement. „Wij laten ons inspireren door de televisie. Daarvoor houden we natuurlijk de kijkcijfers in de gaten. Het format moet prikkelen en hip zijn. Bovendien vinden mensen het waarschijnlijk leuk om anderen te zien afgaan.”

Genieten van iemands falen komt ook terug in het andere programma dat vandaag nagespeeld wordt. WipeOut is een soort speeltuin voor volwassen mannen. Ze mogen klimmen en klauteren over luchtkussens en stormbanen. Zo spelen de deelnemers een spel dat nog het meest weg heeft van horizontaal bungeejumpen. Met een gordel om hun middel en een groot elastiek dat verbonden is aan een paal, moeten ze zo ver mogelijk rennen om een stokje in het zand te steken. Het gevolg is voorspelbaar: de terugslag sleurt iedereen over de grond en laat zand achter waar de meeste mensen het niet willen hebben. Vooral de omstanders hebben veel lol en de vader van de bruidegom staat goedkeurend te grinniken. „Zo’n ketting wil ik thuis ook wel!”

Een volgend onderdeel is de wipeout-stormbaan. Het is een houten hindernisbaan in kniehoog water. De deelnemers zijn opgedeeld in een rood en een blauw team. Het blauwe team moet eerst in de ronddraaiende ‘dizzy disaster’ om duizelig te worden. Daarna moeten ze over een wankele evenwichtsbalk rennen, terwijl leden van het rode team proberen om ze er met grote stootkussens af te gooien. Vervolgens klimmen de blauwe teamleden langs een muur waar de tegenstanders vuisten uit laten komen. Na een horizontale ladder aan de armen slingerend overgestoken te hebben, moeten ze een helling opklimmen waar de tegenstanders grote blauwe tonnen af rollen. „Róllen, mannen!”, heeft begeleidster Annelotte meerdere malen gezegd. „Niet gooien, dat wordt te gevaarlijk.”

Jackass en WipeOut geven uiting aan de gedachte ‘geen beter vermaak dan leedvermaak’. Fysieke pijn blijkt erg aantrekkelijk voor de toeschouwers. De WipeOut-baan is dan ook lastig, zwaar en de leden van het andere team – toch allemaal vrienden en familie van de bruidegom – sparen de deelnemers niet. Meerdere keren belandt iemand door een raak gegooid stootkussen in het water. De vuisten rammen in buiken en borsten en de tonnen worden snoeihard tegen de deelnemers aangesmeten. Het blijkt onmogelijk het parcours af te leggen zonder pijn te lijden.

Aan het eind van de dag zit iedereen dan ook bloedend en blauw de ‘oorlogswonden’ te vergelijken. Bruidegom Arnold blijkt nog te kunnen zitten. Hij steekt een sigaret op en neemt een slok bier. „Wat ik het leukste vond? Allemaal eigenlijk wel. Ja, zelfs de tennisballen tegen mijn reet.”

Zijn vrienden hebben nog een laatste verrassing voor hem, namelijk een door hen allen ondertekend contract met daarin een speciale clausule: mocht het huwelijk in de toekomst stranden, dan is het de schuld van de bruid. De bruidegom heeft vandaag namelijk bewezen er klaar voor te zijn en alle ontberingen aan te kunnen.