Wat je niet kan zien, is dat ik ook op vrouwen val

Idil Engindeniz (32) uit Turkije is biseksueel, blogger en promovenda.

„Turkse homoseksuelen voelen zich doorgaans alleen op de wereld, ze verbergen zich. Ze schamen zich, omdat er nog steeds een taboe heerst op homoseksualiteit. Zo worden homoseksuelen verbannen tot bepaalde slechte buurten en obscure plekken. Onze organisatie Kaos GL is daar tegen. Wij willen dat homoseksuelen en lesbiennes een plek hebben in de openbare ruimte, in de samenleving net als alle andere Turken.

„Sinds ik getrouwd ben met een man en een ring draag, is mijn leven beduidend makkelijker dan toen ik een vriendin had. Maar die ring en die echtgenoot is wat mensen aan de oppervlakte zien. Het zegt niets over mij; ik val op mannen en vrouwen en trouwde toevallig een man. En toch telt uiterlijke schijn het meest in Turkije. Wat je niet ziet is er niet, denken ze. En die ontkenning moet afgelopen zijn.

„De zichtbaarheid van homoseksuelen wordt wel steeds groter. Begin juli vierden we de twintigste Gay Pride in Istanbul. Er waren 15.000 mensen op afgekomen. Bij de eerste Gay Pride waren dat er vijftig. Dat is een grote vooruitgang.

Toch wil dat niet zeggen dat er geen homofobie is in Turkije. Discriminatie, ook op basis van seksuele geaardheid, is er verboden. Maar zogenoemde potenrammers kunnen wel strafkorting krijgen als zij zeggen dat de homoseksueel die zij molesteerden of zelfs vermoordden hen lastigviel. Het enige wat wij kunnen doen is demonstreren, lobbyen bij de politiek en de zichtbaarheid van homoseksuelen vergroten zodat homoseksualiteit iets normaals wordt.”