Vroeg boksverhaal Vladimir Nabokov voor het eerst in Engels vertaling

Vladimir Nabokov/ Foto onbekend

Naast vlinders blijkt de Russisch-Amerikaanse schrijver Vladimir Nabokov (1899-1977) ook een groot fan te zijn geweest van boksen. Hij schreef er een van zijn eerste verhalen over, in het Russisch. Voor het eerst is er nu een Engelse vertaling van het verhaal, Breitensträter- Paolino, beschikbaar.

De Engelse vertaling van het korte verhaal wordt aangeboden door The Times Literary Supplement. In de inleiding op dat verhaal schrijft de TLS dat Nabokov in de jaren twintig, toen hij schreef onder het pseudoniem Vladimir Sirin, in Berlijn onder invloed kwam te staan van een Russisch literair genootschap dat zich centreerde rondom de Russische emigrant Tulli Aikhenveld. Hij was een van de eerste die Nabokovs talent onderschreef en werd Nabokovs mentor.

Nabokov blijkt veel van zijn vroegere werk aan de Aikhenveldgroep te hebben voorgedragen, zijn verhalen over Pushkin, Gogol, Freud en Conrad. En ook, zo meldt de TLS, een boksverhaal dat midden jaren twintig in een Lets tijdschrift verscheen en in de jaren ’90 in Russisch verzamelde werken van Nabokov opdook.

Nabokov was een fervent bokser. Als jongeman kreeg hij boksles en tijdens zijn studie aan Cambridge praktiseerde hij de sport ook. Breitensträter-Paoline is een ‘erg literair en verbaal verslag van boksen’ schrijft Thomas Karshan in zijn TLS-inleiding op het verhaal. In het verhaal schrijft Nabokov over boksen:

‘What matters, of course, is not really that a heavyweight boxer is a little  bloodied after two or three rounds, or that the white vest of the referee  looks as though red ink has leaked out of a fountain pen. What matters is,  first, the beauty of the art of boxing, the perfect accuracy of the lunges,  the side jumps, the dives, the range of blows – hooks, straights, swipes – and, secondly, the wonderful manly excitement which this art arouses.’

Het hele verhaal is via de bovenstaande speedlink te lezen.

De laatste jaren verschijnt er veel ongepubliceerd werk van Nabokov. Een jaar na de verschijning van The Original of Laura in 2008, Nabokovs postume roman uitgegeven op systeemkaartjes, kondigde zijn vorig jaar overleden zoon Dimitri begin 2010 aan dat er nog meer restjes van het oeuvre van zijn vader zouden verschijnen. Eind 2011 moest er een honderdtal ongepubliceerde gedichten van zijn vader verschijnen.

Er zat nog meer in de pijplijn. Door het overlijden van Dimitri, verantwoordelijk voor de gehele nalatenschap van Nabokov, lijken alle goede plannen echter op een plank te stof te vergaren.