The Roots eren de helden op virtuoze wijze

Pop

The Roots. 1/8 Paradiso Amsterdam. Herhaling: 2/8 ****

Als rapgroep met soul- en rockwortels eert The Roots zijn helden. Nog voor er een noot gespeeld was, noemde frontman Tariq ‘Black Thought’ Trotter de Beastie Boys en Chuck Brown & the Soul Searchers als inspiratie. Daarmee was nog lang niet alles gezegd. In de organische groove die het zevental uit Philadelphia meer dan twee uur vasthield, waren ook minder voor de hand liggende voorbeelden te horen. Midden in zijn solo kon gitarist Captain Kirk Douglas zomaar losbarsten in Sweet Child o’ Mine van Guns N’ Roses. Het publiek stond al op zijn kop, maar bij die onverwachte rockhit sloeg de vlam nog verder in de pan.

The Roots kunnen het allemaal, met de stuwende drummer Ahmir ‘Questlove’ Thompson als motor. Het eerste deel van hun enerverende optreden bestond uit één ritme waarvan nauwelijks werd afgeweken. Afzonderlijke nummers waren niet te onderscheiden, na de Beastie Boys-cover Paul Revere als eerbetoon aan de onlangs overleden Adam ‘MCA’ Yauch. Van het recente album Undun werd niets gespeeld. Liever grepen ze terug op oud werk, zoals de melodieuze meezinger You got me die als startpunt diende voor Douglas’ woeste gitaarcapriolen.

Blikvanger bij The Roots is sousafoonspeler Damon Bryson, die onwaarschijnlijk swingende baspartijen uit het enorme blaasinstrument tovert, met de embouchure van een superman. Samen met de toetsen klinkt hij als een complete blazerssectie. Met de bassist weeft hij een betoverend web van lage tonen.

Geoefend door hun vele festivaloptredens maakten The Roots er een groot spektakel van, met door elkaar rennende bandleden en een overtuigende act als levende standbeelden. Als hiphoppers zijn ze een verfrissend anachronisme, met virtuoos gespeelde muziek en aanstekelijk spelplezier. Ze smeten met citaten uit de pophistorie, van Curtis Mayfields Move on up tot het gitaarloopje uit Apache van The Shadows, zoals eerder opgefunkt in de veel gesampelde versie van de Incredible Bongo Band. Alleen een citaat uit Immigrant song van Led Zeppelin werd door Black Thought abrupt afgekapt. Het leek iets te veel op een persiflage, voor een rapgroep die ook de blanke rockhistorie serieus neemt.