Sexy sport in klassiek decor

Het beachvolleybal wordt gespeeld op een geweldige locatie, om de hoek bij koningin Elizabeth – die zelfs toestond dat de route van de changing of the guards veranderde.

Londen. Het beachvolleybal tijdens de Olympische Spelen in Londen bij koningin Elizabeth om de hoek. Premier David Cameron hoeft voor een blik op schaars geklede vrouwen de achterdeur van Downing Street 10 maar uit te lopen. En minister William Hague van Buitenlandse Zaken kan vanuit zijn werkkamer de bezwete lichamen bijna ruiken. Een moderne sport ingeklemd tussen historische gebouwen. Het is een geschiedkundige symbiose. Maar de beachboys en bikinimeisjes zeggen zich op hun sport te concentreren.

De beachvolleyballers beseffen ten dele hoe bijzonder de omgeving is waarin zij spelen. En dat zij speciaal de zegen van de Britse koningin hebben. Want op de plek waar de Horse Guards Parade wordt gehouden is het tijdelijke beachvolleybalstadion gebouwd. En dat terrein is kroonbezit.

Opmerkelijk? Voor puriteinse historici misschien. Maar tijdens de openingsplechtigheid van de Spelen heeft Elizabeth al laten blijken wel van een flirt met de moderne tijd te houden. Ze heeft zelfs toegestaan dat de route van de changing of the guards is veranderd.

Volleyballen tegen de achtergrond van de traditierijke gebouwen, dat kan bij uitstek tijdens de Spelen in Londen. Maar van enig historisch besef is tijdens wedstrijden geen sprake. Het wedstrijdverloop wordt luidkeels becommentarieerd door een speaker die zich meer richt op entertainment dan op informatie. En tijdens onderbrekingen knallen harde beats uit de luidsprekers. De sport is cool. Dat zullen de toeschouwers weten ook. En de herrie houdt aan tot middernacht, want de slotwedstrijd begint om elf uur ’s avonds.

De beachvolleyballers vinden de accommodatie prachtig. Maar hun loftuitingen betreffen in eerste aanleg de ambiance waarin zij spelen en niet de authenticiteit van de plek. Het grote stadion is vanaf de eerste dag uitverkocht en de toeschouwers leven enthousiast mee. Voor sporters een weldadig bad. „Op televisie zie ik bij een camerashot van boven hoe uniek onze wedstrijdlocatie is. Maar tijdens de wedstrijd houd ik me daar niet mee bezig. Dan heb ik wel wat anders aan mijn hoofd”, zegt de Nederlandse beachvolleyballer Reinder Nummerdor, die met zijn teamgenoot Richard Schuil al zeker is van de achtste finales.

Nee, dan de vips. De leden van de olympische familie, zoals zij tijdens de Spelen worden betiteld, worden verwend in het admiraalshuis aan de rand van het stadion. In de voormalige woning van Sir Winston Churchill, onder schilderijen van beroemde Engelse zeeslagen, wordt menig glas geheven. Al nippend mogen de dames en heren van het IOC vanuit de lounges een blik op het ‘strand’ werpen. Genietend van de ambiance kunnen de IOC-leden tevreden vaststellen een goede keus te hebben gemaakt door beachvolleybal in 1996 aan het olympische programma toe te voegen.

De sport is sexy en spreekt tot de verbeelding van jongeren. Dat was hard nodig, want onderzoeken hadden aangetoond dat de jeugd zich steeds minder voelde aangetrokken tot de klassieke olympische sporten. Saai, was de meest gehoorde kwalificatie. En wat er ook op beachvolleybal is aan te merken, saai is de sport allerminst. De liefhebbers vermaken zich sowieso en voor passanten is er genoeg afleiding om niet in te dutten. Naarmate de avond vordert, verandert het stadion in de voortuin van Buckingham Palace steeds meer in een feestzaal, met dinsdagavond laat de door Nederlanders ingezette polonaise als uitsmijter.

De populariteit van beachvolleybal in Londen was al af te meten aan de kaartverkoop voor de Olympische Spelen. In de voorverkoop bestond na de 100-meterfinale bij atletiek de meeste belangstelling voor beachvolleybal. Een toegangskaartje is wat de Engelsen een hot ticket noemen. En dat kan onmogelijk met de prestaties van de Britse teams te maken hebben, want die spelen in het beachvolleybalcircuit een ondergeschikte rol.

Nee, het gaat om de uniciteit van de plek. En om de vrouwen. Want beachvolleybal dankt een deel van zijn populariteit aan de nauwelijks verhulde borsten en billen van de speelsters. Zo simpel is het. En de volleybalsters weten dat. Zij doen daar ook niet moeilijk over. Het verhoogt de populariteit van hun sport en dat is wat ze willen.

De beachvolleybalsters reageren alleen fel als hun ethos is twijfel wordt getrokken. Dat ze sexy worden gevonden, geen probleem, maar ze willen wel als serieuze sportsters beoordeeld worden. „Ach, de mensen komen nu eenmaal op ons uiterlijk af. Het is niet zonder reden dat hier in Londen afwisselend een mannen- en vrouwenwedstrijd staat geprogrammeerd”, zei Sophie van Gestel, die een duo vormt met Madelein Meppelink. „En ach, het oog wil ook wat.”