In de toekomst slaan we alle gevangenen tot moes

Lockout.

Regie: James & Mather. Met: Guy Pearce, Maggie Grace, Peter Stormare. In: 16 bioscopen. ***

Dat komt ervan als je marteling toelaat als een geaccepteerde strijdmethode tegen je vijanden. In de toekomstige Verenigde Staten van deze sciencefictionfilm is geweld heel gewoon, op alle niveaus.

De Amerikaanse minister van Defensie ondervraagt een Amerikaanse spion die hij van verraad verdenkt, en laat zijn vragen door rechtse directes van een helper ondersteunen.

Veroordeelde moordenaars en andere gevangenen worden door de overheid weggestopt in een gigantisch Guantanamo Bay, inclusief oranje bajeskleding. Alleen bevindt deze nor zich niet op een tropisch eiland, maar op een ruimteschip waar de gevangenen chemisch jaren in slaap worden gesust. Jammer als die methode voortijdige dementie teweegbrengt, zoals de dochter van de Amerikaanse president merkt, als zij een werkbezoek brengt aan de ruimtegevangenis om na te gaan of daar de mensenrechten worden geschonden.

De eerste dochter van het land komt aan nader onderzoek niet toe: er is juist een opstand onder de uit hun sluimer gewekte gevangenen uitgebroken. Dat gegeven voorziet de film van grote hoeveelheden sadistisch en vaak ook pervers geweld.

De maatschappelijke relevantie van het thema is zo’n beetje het aardigste wat je van Lockout kunt zeggen. De verhaalstructuur is flinterdun, en de film bestaat voor 90 procent uit geweldsincidenten. De decors – waarom zijn er toch altijd zoveel elektrische schuifdeuren in sciencefictionfilms? – kunnen wel een verfje over hun bordkarton gebruiken. Van acteren is nauwelijks sprake.

Toch zie je eraan af dat er met enthousiasme is geprobeerd een intelligente actiefilm te maken. Enthousiasme maakt veel goed.