Hé jongens, als jullie willen vleien moet je naar ons glimlachen

Meisjes worden vaak nagesist en uitgescholden op straat. nrc.next vroeg lezers hun ervaringen te delen. Een greep uit de reacties op nrcnext.nl

Alsof ik werd bestraft voor het hebben van blond haar

Slechts een paar maanden woonde ik in het Amsterdamse Slotervaart en bijna dagelijks werd ik nagesist en uitgescholden. Ik voelde me daar niet prettig op straat en ik meed het stille metrostation aan de Postjesweg liever zo veel mogelijk.

De hangjeugd probeert daar van alles om je aandacht te trekken en je te laten stilstaan:

„He, pssst, meisje!”

„Meisje! Hé!”

„Je hebt wat laten vallen! Het is je pinpas!”

Ik wist op dat moment 100 procent zeker dat ik mijn pinpas veilig in mijn portemonnee had zitten.

„HOER!”

En zo ging het in Slotervaart heel vaak. Wanneer je niet reageert, krijg je de verschrikkelijkste verwensingen naar je hoofd geslingerd. Maar liever dat dan wél reageren en vervolgens langer lastig gevallen worden. Ik voelde me vaak gestraft voor het hebben van blond haar. Een gevoel dat direct werd gevolgd door boosheid en machteloosheid. Het is verdomme toch te gek voor woorden dat je in Nederland naar hartelust voor hoer kunt worden uitgescholden zonder dat je daar iets tegen kunt doen?

Ik ben blij dat er wat aandacht komt tegen deze vorm van verbale mishandeling op straat. Maar ik denk dat het probleem daar niet mee wordt opgelost. Van huis uit moeten deze jongens meer respect voor vrouwen leren hebben. De oplossing ligt bij de opvoeding.

Merel

Twee werelden

Ik ben transseksueel en ga nu een paar jaar als vrouw door het leven, en de overgang van man naar vrouw geeft je een verrassend inzicht in dit gebeuren. Terwijl ik door de hormonen die ik slik er steeds vrouwelijker uit begin te zien word ik ook steeds vaker nageroepen en nagesist op straat.

Als man kon ik altijd ongestoord over straat lopen, maar dat is nu echt wel verleden tijd. ’s Avonds alleen over straat gaan is ook niet meer zoals het was. Je weet van te voren dat je dit kunt verwachten, maar de enorme directheid van sommige mannen op straat had ik niet aan zien komen. Het is veel erger en ze zijn veel brutaler dan ik van tevoren had ingeschat.

Ik denk dat veel mannen er geen idee van hebben, omdat mannen onderling zich nog wel een beetje inhouden. Maar als ze alleen met mij op straat zijn en denken dat niemand behalve ik ze kan horen, zijn ze het brutaalst. Je zou bijna willen dat elke man dit proces eens meemaakt om zelf te ervaren hoe het nou is om als vrouw over straat te moeten. Het zijn echt twee totaal verschillende werelden.

J.J.

Oh, hij sist, wat leuk!

Ik vraag me af wat die jongens ermee denken te bereiken. Geen vrouw denkt toch „oh, hij sist me na, wat een leuke jongen, hier is mijn nummer”?

Lydia

Maak er alsjeblieft geen ‘allochtonenprobleem’ van

„Het maakt groot verschil of een bouwvakker vanaf een steiger naar een langslopende vrouw fluit of roept. Of dat een man een langslopende vrouw volgt en haar ‘hoer’ noemt als ze niet op hem reageert.” Aldus Willy van Berlo, programmacoördinator bij het Nederlandse kenniscentrum voor seksualiteit, gisteren in nrc.next (‘Roepen fluiten sissen’, 1 augustus). Het sissen naar vrouwen wordt in het artikel als een integratievraagstuk afgedaan. Daarmee wordt over het hoofd gezien dat de documentaire van Sofie Peeters een nieuwe discussie moet aanzwengelen die niet (alleen) over integratie gaat, maar vooral over de gang van vrouwen op straat. Of zij nu hakken, slippers of uggs aan heeft: volledig vrij is de vrouw nog niet.

Waarom is een fluitende bouwvakker beter dan een stalker die een langslopende vrouw ‘hoer’ toesist?

Omdat de fluitende bouwvakker een dagelijks fenomeen is en de sissende vloeker veel minder. Fluitende bouwvakkers zijn bijna op elke straathoek van de hoofdstad – van Oud-Zuid tot uitgestorven Noord – te vinden. Geen straatcoach die in de bouwkeet tegen ‘peer pressure’ of ‘extreem machogedrag’ preekt.

De bouwvakker die geregeld van zijn stuc- en stutwerk opkijkt om een vrouw te vertellen dat ze sexy is, krijgt straks heus geen boete van 250 euro. Zijn gefluit is zo alledaags dat het niet als ‘seksistische opmerking’ zal worden afgestraft, terwijl die vanzelfsprekendheid juist aantoont hoe diepgeworteld seksisme op straat is.

Het ‘fietfjiew’, ‘zo zo’ en ‘dag schoonheid’ klinkt anders dan ‘hoer’, maar wanneer een vrouw dit een paar keer per dag hoort, dringt het net zo goed tot haar door dat ze puur op uiterlijk wordt beoordeeld.

En zelfs dat niet echt. Want het maakt blijkbaar niet uit hoe ze eruitziet; van blond tot bruin, van baggy tot strak, bijna alle vrouwen ‘genieten’ dagelijks dit soort aandacht. Waar het om gaat is dat het blijkbaar oké is om vrouwen op straat zo te benaderen. Een loslopende vrouw is een verleidelijk lichaam. Pas wanneer ze naast je op de bank zit is ze je vriendin, je zus of moeder – en volwaardig mens.

Zolang de discussie beperkt blijft tot integratie, wordt de sissende en fluitende man niet aangepakt. Ongewenste aandacht is geen nieuw fenomeen. Seksisme op straat afdoen als ‘allochtonenprobleem’ is een gemakzuchtige manier om niet te hoeven erkennen dat een langslopende vrouw ook in Nederland nog altijd tot de tweede sekse behoort.

Simone van SaarloosFilosoof Amsterdam

Verhuisd omdat ik me niet veilig voelde

Ik ben een 19-jarig aankomende psychologie studente. Ik heb nu tien maanden in de Bijlmer in Amsterdam gewoond en ga deze week verhuizen naar Zeeburg omdat ik mij niet meer veilig voel.

Wat de Bijlmer onveilig maakt, zijn mannen van Surinaamse of Antilliaanse afkomst die de hele dag niets uitvoeren en volgens mij niet eens een baan hebben. Ze lopen een beetje rond, hangen in groepen en maken opmerkingen naar argeloze omstanders. Zoals ik dus. Het gaat om een opmerking over je uiterlijk, dat je een mooi lichaam hebt of leuke kleren draagt. Vervolgens willen ze je nummer en komen ze dichterbij. In het begin kon ik hier nog grappig mee omgaan, maar op een gegeven moment kwamen ze met de tong langs de lippen likkend op me af lopen. Vanaf dat punt begon ik me daar paranoïde te voelen. Vanaf een afstand kan je ze makkelijk negeren, maar als ze dichterbij komen, moet je veel actiever deze mannen afwimpelen. Een koptelefoon en zonnebril zijn echt niet voldoende om te doen alsof je ze niet hoort of ziet, ze blijven gewoon naast je staan.

Op een gegeven moment gebeurde het zelfs voor de flat waar ik woonde en toen heb ik mijn woningcoörperatie gemaild om een verzoek te doen in een nieuwe kamer geplaatst te worden. Met succes, want ik ga deze week verhuizen.

Het geeft mij namelijk telkens het gevoel dat ik mijzelf moet verbergen, dat ik moet oppassen op wat ik draag. Als je een beetje gevormd bent, kan je niet eens strakke kleding dragen, laat staan een rokje of broekje. Het lokt deze mannen uit.

Ik ben blij dat ik daar vertrek en hoop er nooit meer terug te keren.

Olga

Primitieve bavianen

Vroeger zette ik me altijd schrap als ik langs een bouwplaats moest, dan kon je op je vingers natellen dat er gefloten en „goeiemorgen, schatje!” naar je geroepen werd. Ik voelde me daar altijd heel ongemakkelijk bij. Ik vond het ook helemaal niet vleiend, want het waren altijd onaantrekkelijke mannen. Je voelt je een soort van woordelijk belaagd door engerds. En het waren toen nog meestal allemaal blanke mannen op een bouwplaats.

Maar loop je langs een groepje kantoormuizen in pak dan volgen ze je ook nét even iets te lang met hun blik en roepen er soms bij „zóóhóó!”. Mannen in groepjes gedragen zich soms net als een roedel bavianen. Primitief. Ze doen alsof je al hun vriendinnetje bent („Ik ben je vriendinnetje niet, eikel! Dus doe eens even beleefd!” wil je dan wel roepen. Maar ja, dat doe je natuurlijk niet.)

Oh ja, en dan heb je natuurlijk nog de stiekeme viespeuken die op je werk langs je heen strijken. Even stiekem lichamelijk contact stelen. (Want dat is wat ze doen, als je hen niet uit vrije wil aanraakt, dan komen ze het wel even ongevraagd bij je halen.)

Is het een groot probleem? Ja!

Wat moet er gebeuren om het op te laten houden? Mannen laten weten dat ze losers zijn als ze zo doen naar vrouwen. En dat ze echt niet moeten denken dat het werkt. Je knapt alleen maar nog meer op ze af.

Aimee

Glimlachen

Hé jongens, als jullie ons echt willen vleien moet je naar ons glimlachen.

Calista

Die kleintjes zijn niet ouder dan dertien of veertien

In principe is het kort door de bocht om te zeggen dat alleen ‘buitenlanders’ dit gedrag vertonen, en ik geloof ook gerust dat er blanke jongens zijn die vrouwen naroepen en -fluiten. Maar helaas is mijn ervaring dat wanneer ik – zo af en toe – word nageroepen de desbetreffende opmerking meestal afkomstig is uit de koker van een donker jongetje met zwart haar. ‘Jongetje’, zeg ik, want ze zien er vaak uit alsof ze niet veel ouder zijn dan 13,14. Laatst nog hoorde ik zo’n kleintje naar me roepen: „Hé chickie, wil je me lekker pijpen?”

Tsja, wat moet je daar mee? Misschien wordt het tijd dat er op school meer aandacht wordt besteed aan seksualiteit en respect voor anderen, want blijkbaar krijgen ze daar thuis niet genoeg van mee.

Maite

Nu iets doen

Ik woon bij documentairemaakster Sofie Peeters om de hoek in Brussel en ik kan haar ervaringen alleen maar bevestigen. Ik ben achtervolgd, betast, bespuugd, nageroepen, er zijn flessen naar m’n hoofd gegooid, ik ben zelfs in mijn gezicht geslagen toen ik er eentje mee confronteerde dat ie niet aan m’n achterste moest zitten in de bus.

Van „chienne” en „sale pute” kijk ik eigenlijk niet eens meer op, je kunt er toch niets tegen doen, gewoon doorlopen. Als ik door echt slechte straten moet dan zet ik m’n koptelefoon op, ook al is dit maar een lapmiddel.

Dit is echt een groot probleem, de meeste vrouwen praten er ook helemaal niet graag over. Ik heb het gevoel dat het in Nederland iets minder erg is (ik kom zelf uit een ‘beruchte’ buurt in Amsterdam), maar het gevoel van vernedering dat vrouwen ondergaan als ze worden nageroepen, is overal hetzelfde.

Sofie Peeters heeft een hevige discussie ontketend hier in België, iedereen is het ermee eens dat dit niet kan. Als we hier met z’n allen iets aan willen doen, dan is nu het moment.

Maria

Wereldbeelden

Het gaat hier om twee volledig verschillende opvattingen ten opzichte van respect, die eigenlijk haaks op elkaar staan. Dit kun je niet met een portie vriendelijkheid of omgangscursussen oplossen. Dit zijn botsende wereldbeelden. Even afgezien van het feit dat ook westerse vrouwen behoorlijk onbeschoft en denigrerend uit de hoek kunnen komen.

Jeroen

Eenzijdig

Wel jammer dat dit onderwerp zo eenzijdig wordt belicht. Hoe vaak ik wel niet door vrouwen word nagefloten en voor „lekker ding” word uitgemaakt. Maar dat haalt de krant natuurlijk niet, hè.

Eus Roovers

Je moet die jongens gewoon een nat pak bezorgen ...

Dit soort gedrag wordt vertoond door jongens en jonge mannen die nog niet weten dat ze zichzelf daarmee vernederen. Echte mannen hebben dit soort respectloos gedrag niet nodig om te laten weten dat ze aanwezig zijn en hoeven niet zo veel moeite te doen om aandacht van (jonge) vrouwen te krijgen. Het is gedrag van lage primaten (sla de biologieboeken er maar op na) en die jongens groeien nog wel op.

En tot die tijd zou een openbare terechtwijzing of een nat pak wel helpen om hun respectloze gedrag te corrigeren.

R. Overland

... Maar wie durft er nog tegen hen op te treden?

Zowaar! Een openbare terechtwijzing of een nat pak! Maar als kennelijk ambulancepersoneel wordt aangevallen en homo’s een draai om de oren krijgen, wie vertoont dan het ridderlijk gedrag om jongelui in het water te kieperen nadat ze vrouwen hebben lastiggevallen?

Jeroen

Discussieer mee over dit onderwerp op nrcnext.nl