Geweldige grootspraak

CD Hiphop

Rick Ross: God Forgives, I Don’t ****

Rick Ross is de heersende vorst van het hiphophedonisme. Hij poseert in zijn muziek graag als de belangrijkste drugsbaron van Miami, terwijl hij in werkelijkheid ooit een baantje had als gevangenisbewaarder. Zijn aanleg voor fantasievol opscheppen maakt zijn muziek alleen maar kleurrijker. In een genre dat toch al niet veel bescheidenheid kent, is Rick Ross de ultieme grote mond. Het is heerlijk om naar zijn lui gerapte en opgepompte grootheidswaan te luisteren. In 911 vraagt de rapper zich op een stompende, diepe basdrum en ratelende snaredrums af of hij na zijn dood wellicht in een Porsche 911 cabriolet naar de hemel mag. Ross laat ons meegenieten van al zijn fantasieën; van talloze verwijzingen naar expliciete seks, het liefst op jachten en daken, tot speelfilmachtige maffiateksten op orkestrale beats vol strijkers en koper.

Ross zet bij het samenstellen van zijn albums hoog in en weet vaak de grootste artiesten en beatmakers van het moment voor zijn projecten in te schakelen. Een mooi voorbeeld is het ruim acht minuten durende Sixteen op dit album. Een jazzy productie van J.U.S.T.I.C.E. League waarop gast André 3000 het beste couplet van het jaar neerzet: een ongelooflijk spel van ritme, cadans, klank en beeldspraak waarin de OutKast-rapper flitst van Griekse goden naar dolfijnen; van straatjongeren zonder alternatief naar de relatie tussen ouders en kinderen en van beeldende jeugdherinneringen tot het dooreten tot je maag pijn doet en bluffen over dure wijnen.

Die rap past bij een nieuwe laag die Rick Ross op dit album aan zijn weldadige teksten en producties toevoegt. Op het soulvolle Ashamed is hij een dealer die zich schaamt voor zijn werk; in andere tracks komt nu vaker de armoede terug die de olie is van een carrière in de misdaad. In Ten Jesus Pieces – een verwijzing naar tien met diamanten ingelegde beeltenissen van Jezus die Ross als kettingen over elkaar draagt – rapt hij dat zijn protagonist zijn miljoenen telt om zich de tijden te herinneren waarin hij het zwaar had. En in Pirates vertelt hij over hallucinaties van geld „terwijl mijn maag rommelde”. Zo krijgt de geweldige grootspraak van Ross een wat menselijker gezicht.