Boycot China. Er is niets olympisch aan het martelen van kinderen

Chinese kinderen worden klaargestoomd voor topsport. Foto AFP

Ye Shiwen is het fenomeen van de Olympische Spelen in Londen. Het 16-jarige meisje verpulverde een wereldrecord en won twee gouden medailles op de 200 en 400 meter. In de laatste wisselslag zwom ze zelfs sneller dan haar mannelijke equivalent uit de VS. Menigeen vermoedt doping, maar eigenlijk zou de discussie over iets ergers moeten gaan: kindermisbruik.

Grote handen, grote voeten. Dankzij deze kenmerken werd Ye op 6-jarige leeftijd opgenomen in een zwaar trainingsprogramma. Ye’s kleuterjuf had gedaan wat de autoriteiten van kleuterjuffen vroegen: let op eigenschappen die wijzen op sportvermogens. Sindsdien stond het leven van Ye in dienst van de sport, of beter gezegd: in dienst van het land. Net als dat van honderdduizenden andere sporttalentjes, verdeeld over duizenden sportinternaten.

Die staatstrainingskampen, ingericht in de jaren tachtig, zijn omstreden. De Britse meervoudig olympisch kampioen Matthew Pinsent luidde in 2005 de noodklok. “Ik heb er veel over nagedacht”, zei hij tegen de BBC. “Of het slechts een verschil in benadering is, tussen het westen en het oosten. Maar uiteindelijk kwam ik tot de conclusie dat deze kinderen worden misbruikt. Zeker weten.” Pinsent erkende dat sporters zeer jong moeten beginnen, maar de Chinese leerschool wijst hij af. Kinderen die geslagen worden en dat normaal vinden, hij gruwelt ervan.

In de tussentijd is er weinig veranderd, zo bleek in januari dit jaar. Beelden vanuit de sportinternaten schokten de wereld. Van pijn vertrokken gezichtjes, kinderen van rond de zes jaar die het uitschreeuwen, volwassenen die de lichaampjes in de meest onmogelijke kronkels buigen. Natuurlijk, topsport is afzien, maar dit leek meer op marteling dan op een motiverend programma. “Het landelijke atletische trainingssysteem is niet natuurlijk”, schreef columnist Lian Peng daarna op de Chinees-Engelse site Global Times. “Vooral bij sporten als turnen en gewichtheffen, die grote schade toebrengen aan kinderlichamen. Voor kansarme gezinnen geeft de training uitzicht op een beter leven voor hun kinderen, maar slechts weinigen zullen slagen.”

Behandeld als renpaard, beroofd van vrouwelijkheid

Voor Human Right Watch is het eveneens een punt van zorg, zegt Phelim Kine, adjunct van de Aziatische afdeling in The Toronto Star. Zeker als het onder autoritair bewind gebeurt. “De kans op fysieke, emotionele en psychische schade is dan waarschijnlijk hoger, omdat fundamentele mechanismen om kinderen te beschermen ontbreken.”

Matt Blake, sportjournalist van de Daily Mail, doet het succes van Ye Shiwen denken aan Petra Schneider, de zwemster die in 1980 schitterde voor de DDR met ongelofelijke tijden. Haar sportprestaties zijn bezoedeld door dopinggebruik, maar dat kunnen we de voormalig atleet niet kwalijk nemen. Het communistische regime behandelde haar als een renpaard met een onmenselijk trainingschema en een dieet vol drugs. “Toen ik Petra Schneider tegenkwam”, zo schrijft Blake, “vertelde ze over een keizersnede als gevolg van haar stijve spieren. En over haar onregelmatige hartslag, een abnormaal hoog cholesterolgehalte en constante pijn in haar rug.”

Door de doping had Schneider een adamsappel en een mannelijke kaak ontwikkeld. Het regime had haar beroofd van vrouwelijkheid, schrijft Blake. “Ze vertelde dat ze graag haar medaille ingewisseld had voor het zachte, vrouwelijke uiterlijk van haar tegenstander Sharron Davies.” Dit is volgens Blake de prijs die ‘Sportpersoon 137’, zoals Schneider werd genoemd door de trainers, moest betalen voor de glorie van de DDR. “Laten we hopen dat de Chinese Zeemeermin later niet met eenzelfde verhaal komt.”

De verhalen over de Chinese kindertrainingen verdienen een serieus onderzoek. Door mensenrechtenorganisaties en het Internationaal Olympisch Comité. Als de organisatie stelt dat ‘meedoen belangrijker is dan winnen’ mag ze niet toelaten dat individuen opgeofferd worden ter meerdere eer en glorie van de natie.

Ye Shiwen is waarschijnlijk het product van kindermishandeling op nationale schaal. Zij verdient weliswaar respect voor haar prestaties, maar de volgende generatie is ermee geholpen als haar medailles worden afgenomen. Anders wordt Ye het excuus om nog eens duizenden kinderen uit kleuterscholen te halen en tot hun zestiende te martelen. Bescherm kinderen, boycot China.