Column

Verteder-tv maakt de kijker week van binnen

Apocalyps nu: mantelbavianen Emmen van streek.

Ik heb zelden zoiets onnozels gezien als Ik kom bij je eten van RTL4. Het concept is simpel: BN’er nodigt presentator uit voor een diner bij hem of haar thuis. Wat volgt is niet een interview, nee, we krijgen slechts de indruk van een interview voorgeschoteld.

Presentatrice Nicolette van Dam ging op bezoek bij haar collega Sipke Jan Bousema. Sipke Jan gaf Nicolette een rondleiding door zijn huis en de stoute meid durfde bij zijn riante jacuzzi op te merken: „Maar dat is een pornobad!” Daarna ging het stel fietsen, want dat doet Sipke Jan vaker „om te ontspannen”. Bij het eten schoof Sipke Jans goede vriendin Trudy aan. Toen zij vertelde hoe bijzonder zij hun vriendschap vond werd er even gehuild. Maar er kon niet te lang worden stilgestaan bij haar gelukstranen. Na de afwas gingen de eters vrolijk dansen in de woonkamer.

Ondertussen werden in Amsterdam-Zuidoost de vrijwilligers van een manege voor gehandicapte kinderen in het zonnetje gezet. Als verrassing kregen ze een maaltijd aangeboden van Harm, de „barbecuespecialist van de C1000”. Je zag de vrijwilligers lekker smikkelen van hun slavinken. Tada. Dat was het.

Ik begrijp het wel: Ik kom bij je eten wil een gevoel van gemoedelijkheid overbrengen. Een hapje eten, een traan, een dankbare lach. Maar dan liefst wel ontdaan van zoiets ingewikkelds als inhoud. Hapklare verteder-tv.

Gaandeweg mijn tv-avond kwam ik erachter dat ook de andere programma’s die ik keek er vooral op uit waren om me een beetje week te maken van binnen.

Ik keek op Nederland 3 naar de slotaflevering van Over de streep. In dit programma zien we hoe pubers de schaamte over nare dingen die hen zijn overkomen proberen te overwinnen. In het belangrijkste onderdeel wordt de kinderen gevraagd zich te verzamelen aan één kant van een streep als zij ja moeten antwoorden op een ongemakkelijke vraag. Het onvermijdelijke huilmoment dient zich aan wanneer het meisje dat al bij alle andere vragen over de streep liep (‘word je gepest?’, ‘heb je weleens te maken gehad met huiselijk geweld?’), wéér over die streep loopt bij de vraag ‘ben je nooit kind geweest?’. Het is onversneden troosttelevisie.

Mijn softe tv-avond eindigde met Altijd Wat van de NCRV. Zelden werd er veiliger televisie gemaakt. Het programma bracht een interview met Marjan Berk, een reportage met een uit Joegoslavië gevluchte chirurg, een kort item over stille armoede in Nederland, en een repo over een van de laatste schaapherders in Nederland. Gemoedelijk engagement. Televisie die wil geruststellen. Geef elkaar een hug. Zing samen een liedje. Doe een dansje in de woonkamer.

Reinier Kist vervangt deze week Hans Beerekamp.