Verliesgevende campagnereis

In het nog altijd machtigste land ter wereld wordt alle politiek lokaal bepaald. Een Amerikaanse presidentskandidaat wint niet in Londen, Jeruzalem of Warschau. Hij moet het hebben van Columbus (Ohio), Kansas City (Missouri) en Tampa (Florida). In die zin was de rondreis van Obama’s uitdager Romney afgelopen week minder belangrijk dan zijn gesprekspartners in Engeland, Israël en Polen zouden willen.

Toch geeft de trip van Romney nuttig inzicht, zoals vier jaar geleden ook het geval was met de Europese tour van Obama. De Democraat mat zich het aureool aan van de man van de wereld: een weekje van huis had zo een hoge opbrengst. De Republikeinse kandidaat heeft veel minder rendement uit zijn reis gehaald. Of beter, in een kleine week heeft hij vooral politiek kapitaal verspeeld.

Zijn ongelukkige uitspraken hebben de meeste aandacht getrokken, ook op het campagneslagveld in Amerika. In Londen verslikte Romney zich in de retorica van premier Cameron en burgemeester Johnson die hem als ‘boertje van buten’ afdeden. In Jeruzalem weet hij het welvaartsverschil tussen Palestina en Israël aan „cultuurverschil”. Met de stelling dat Jeruzalem de hoofdstad van Israël is – al staat de Amerikaanse ambassade in Tel Aviv – heeft hij stemmen getrokken. Maar deze culturele redenering spoort niet met de Amerikaanse droom die meritocratisch en niet etnisch is.

Terug in de VS moet Romney de schade van dit verkwiste weekje in het Avondland zien te beperken. Misschien dat zijn medewerker die in Gdansk op zich terecht een ahistorische journalist op zijn nummer zette maar daarbij onterecht grove taal gebruikte, daarvan de dupe wordt.

Ook in Europa is de reis van Romney reden voor reflectie. De drie bestemmingen die de presidentskandidaat had uitgekozen, leken op het oog risicoloze locaties. Groot-Brittannië, Israël en Polen zijn veel trouwere bondgenoten van de VS dan Duitsland of Frankrijk. Het geeft te denken dat de man die de nieuwe Amerikaanse president kan worden, de eurozone op het continent zo opzichtig links liet liggen.

Dat deed Romney om campagnetechnische redenen. Zijn kiezers hebben weinig met Europa. Verkiezingsretoriek en regeringsbeleid zijn verschillende dingen. Maar zoals hij meende dat Jeruzalem de hoofdstad is van Israël, zo meent hij ook dat Europa geen perspectief biedt. En die opvatting kan wel zichtbaar worden in Washington, mocht Romney in november ook tot president van de VS worden verkozen.