Iggy Pop is ook 'n psychopaat

De rocker Ty Segall (25) bracht in één jaar drie platen uit. „Het is juist moeilijk om geen nummers te maken.” Tien geboden van een garagegod.

Muziekjournalist

1Gij zult nimmer een optreden afzeggen.

„Ik had mijn arm gebroken bij het skateboarden. Maar Traditional Fools, de band waarin ik drumde, zou het voorprogramma doen van Jay Reatard, de legendarische garagerocker van The Reatards. Dat was veel te belangrijk om af te zeggen. Ik heb een drumstok in mijn gipsen arm gestoken en daarmee gespeeld. Eigenlijk ging het best goed, al was het natuurlijk vooral de poging die werd gewaardeerd. Niet spelen is sowieso „super bummer”, dus ik doe er altijd alles aan om toch te kunnen optreden.”

Ziehier het eerste gebod van Ty Segall (25). De Amerikaanse muzikant geldt als de Jonge Oppergod Van De Hedendaagse Garagerock. Geheel volgens de wetten van het genre galmt, rammelt, fluit, ratelt en piept alles aan zijn muziek. Maar diep onder de oorverscheurende bakken herrie als die van ‘Girlfriend’ of ‘My Sunshine’ zitten vaak mierzoete en kleverige popmelodieën verstopt, die – zoals hij het zelf omschrijft – klinken als „cherry cola en toffees”. Zaterdag is hij headliner van het Kliko Fest, een garagerockfestival in het Haarlemse Patronaat.

Maar oppergod of niet: als Ty Segall halverwege zijn Europese tournee de telefoon opneemt, staat hij doodleuk te tanken bij een Italiaans pompstation. „Het is hier schitterend”, zegt hij beduusd als hij de benzine voor de tourbus afrekent. Met dezelfde bescheidenheid probeert hij zijn succes te verklaren.

2Gij zult uzelf beperken.

„Op mijn éénentwintigste werd ik per ongeluk een one man band. Toen de rest van de muzikanten was verhinderd voor een show, ben ik maar alleen gegaan. Met een gitaar op schoot zat ik achter een versimpeld drumstel te zingen. Eén voet klopte op een bassdrum waaraan ik ook nog een tamboerijn had geplakt, de andere voet liet een hi-hat op en neer gaan. Als ik mijn gitaar even niet hoefde aan te slaan, mepte ik op de bekkens. Tot mijn eigen verbazing vond iedereen het cool.”

3 Gij zult raggen.

„Ik houd ervan als het hard is. Ik wil een band achter me voelen blazen. Daarom doe ik nu nauwelijks meer one man band shows. Mijn eerste drumstel kreeg ik van mijn vader op mijn vijfde, die drumde in een metalband. Dankzij hem houd ik nog steeds van Mötley Crüe en Guns ’n Roses. Als puber luisterde ik naar punkrock. Later ontdekte ik de garagerockvan bands als 13th Floor Elevators. Toen was ik om.”

4 Gij zult gas terugnemen.

„Dat mijn nummers van hard naar zacht gaan, en andersom, daar is over nagedacht. Behalve van herrie ben ik altijd gek geweest van popsongs. Mijn ouders hadden ook de Beatles en Kinks in de platenkast. Ik houd ervan hoe nummers uit die tijd zijn opgebouwd: simpel, maar heel effectief.”

5 Gij zult gruwelijk productief zijn.

Vanaf 2009 maakte Ty Segall zeven albums, talloze ep’s en singles. Dit jaar komen daar maar liefst drie platen bij: Hair en Slaughterhouse zijn al uit, in oktober verschijnt Twins. „Die hoeveelheid is geen doel op zich, het gebeurt gewoon. Het is juist moeilijk om geen nummers te maken. Als het komt, komt het. Pas als dat verdwijnt, ga ik minder platen maken.”

6 Gij zult met anderen samenwerken.

„Samen met White Fence heb ik Hair opgenomen, Slaughterhouse met mijn eigen band. Dan gaat het erom wat iedereen in de groep gooit. Dat was geweldig: zo ontstaan ideeën waar je anders nooit op was gekomen. Dat is een proces, ik ga niet anderen mijn wil opleggen en vertellen wat ze moeten spelen.”

7 Gij zult alles alleen doen.

„Maar ik wil wel dat elke plaat anders klinkt. Dus op Twins doe ik alles weer zelf. Dan kan ik over elk klein detail opeens belachelijk streng zijn: zelfs over iets onnozels als het stemmen van de snaredrum.”

8 Gij zult dankbaar zijn.

„Ik heb enorme mazzel. De meeste mensen hebben niet het voorrecht om over hun eigen sores liedjes te maken die door anderen worden gehoord en meegezongen. Het zou arrogant zijn om te denken dat ik hier altijd van kan blijven leven. Daar ga ik ook niet vanuit.”

9 Gij zult uzelf genezen.

„Ik zing vooral over mentale problemen. Mijn hersens zijn raar. Ik denk dat ik aan persoonlijkheidsstoornissen lijd. Tegelijkertijd weet ik dat veel van mijn vrienden daar ook last van hebben, dus zo speciaal ben ik ook weer niet. Waarschijnlijk ben ik gewoon een typische 25-jarige onstabiele geest. Het is wel zo dat het in de schijnwerpers staan mijn onzekerheid en geestelijke stress vergroot. Uiteindelijk moet je ermee proberen om te gaan. Het lucht op om erover te zingen, maar op de drums rammen blijft het meest therapeutisch.”

10 Gij zult anderen genezen.

„Het helpt als anderen van mij horen: ‘Hé man, ik ben ook raar.’ Dat was precies wat er gebeurde toen ik zelf zestien was en naar punkbands als Black Flag en The Stooges luisterde. Wacht eens even, dacht ik. Ik hoef me helemaal niet slecht te voelen: Iggy Pop is ook een fucking psychopaat! Er hoeft straks maar één puber in het publiek te staan, die overal pissig om is, iedereen haat en niet met zijn ouders kan praten. Als die zich door een paar seconden te headbangen beter voelt, kan ik stoppen met muziek maken. Fuck yeah man! Dan winnen we allemaal.”